Κατέφθασαν...

Μετά από αρκετές ημέρες αναμονή, κατέφθασαν τα βιβλία (μαζί με κάποια DVDs), που είχα παραγγείλει από το Amazon.
Χωρίς μεταφορικά έξοδα, αλλά με αρκετή καθυστέρηση, το δέμα με τα βιβλία και τα DVD με περίμεναν στο ταχυδρομείο.

Το δέμα περιείχε:

1. Cass (Cass Pennant)

Η βιογραφία του πιο γνωστού αρχηγού της περίφημης ομάδας hooligan της West Ham, της ICF (InterCity Firm)...

2. Terrace Legends (Cass Pennant and Martin King)

Συνεντεύξεις και ντοκουμέντα δοσμένα από αρχηγούς και μέλη ομάδων hooligans της Βρετανίας στα 70s - 80s...

3. Cockney Reject (Jeff Turner)


Βιογραφία του Jeff Turner, μέλους της θρυλικής Οi punk βρετανικής μπάντας, Cockney Rejects...

Cockney Rejects - We are the Firm




4. The little book of West Ham (Robert Lodge)

Περίπου 200 δηλώσεις πρωταγωνιστών και αντιπάλων της West Ham...


... και 5 DVD με θέμα το αγγλικό ποδόσφαιρο στα 70s-80s και την ομάδα της West Ham.

Μήπως είμαι κολλημένος με το ποδόσφαιρο και τη μουσική (συνδυάζοντας πάντα τη βιβλιοφαγία);

Επιστροφή με Nick Hornby (Η Τζούλιετ γυμνή)...

Ανάμεσα σε εργασίες για το πανεπιστήμιο, σε βαθμολογίες για τους μαθητές, σε τεράστια και ογκώδη βιβλία ( Δίκτυα και ΒΔ...), σε εκατοντάδες γραμμές κώδικα και σε ιώσεις που με τριγυρνούν, βρήκα χρόνο για λίγη βιβλιοφαγία...

Ναι, λίγο πριν να κοιμηθώ, κάθε βράδυ, διαβάζω διάφορα βιβλία.
Το τελευταίο, που μόλις πριν μια εβδομάδα τελείωσα, είναι το "Η Τζουλιετ γυμνή" του Βρετανού Nick Hornby.



Πρόκειται για το τελευταίο μυθιστόρημα του Hornby και το 1ο που δεν το διάβασα από το αγγλικό πρωτότυπο. Κατά τη διάρκεια μιας συνιθισμένης μου βόλτας στο Public, έπεσα πάνω στην ελληνική μεταφρασμένη έκδοση με το απλά υπέροχο εξώφυλλο...
Η αίσθηση του τέλεια γυαλιστερού εξώφυλλου με έκανε να προτιμήσω την ελληνική έκδοση από την κλασική αγγλική Penguin paperback έκδοση.
Οι εμμονές του Hornby με τη μουσική ξεδιπλώνονται και σ΄αυτό το βιβλίο. Από το High Fidelity είχε να ασχοληθεί με ένα τέτοιο θέμα, που έχει σαν background τον κόσμο της μουσικής. Η μουσική, πάντως, παραμένει απλώς ενα χαλί για την ιστορία, η οποία τριγυρίζει γύρω από κάποιες προβληματικές, ελλιπείς ανθρώπινες σχέσεις...
Ένα βαρετό ζευγάρι που ζει σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη της Αγγλίας, ένας μουσικός που παράτησε την καριέρα του και έχει παιδιά σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, δυο παράξενοι χορευτές που αναπολούν το παρελθόν....
Το βιβλίο δεν έχει ιδιαίτερη πλοκή, αλλά εστιάζει στους παράξενους χαρακτήρες - πρωταγωνιστές και στα παράξενα προσωπικά προβλήματα - διλήμματα που αντιμετωπίζουν.
Ωραία αίσθηση αφήνει και η προσπάθεια του Hornby να μπλέξει σ' αυτό το ψηφιδωτό και την οπτική της "απρόσωπης" ηλεκτρονικής επικοινωνίας (μέσω e-mail και forum) που τελικά καταλήγει σε κάτι ουσιαστικό και χειροπιαστό.
Σε όσους αρέσουν οι ιστορίες με κρίσεις της μέσης ηλικίας και με αλλαγές στην πορεία της ζωής, χωρίς όμως να είναι μελό ή διδακτικές, σε συνδυασμό με μια γαρνιτούρα ροκ μουσικής και δισκογραφίας, το Τζούλιετ γυμνή θα είναι μια απόλαυση.
Για τους υπόλοιπους, απλώς ένα ακόμη μυθιστόρημα του Hornby...

Για μένα: σίγουρα δεν φτάνει τα επίπεδα του High Fidelity ή του A Long Way Down, αλλά δεν είναι και τόσο χλιαρό όσο το About A Boy. Διαβάζεται ευχάριστα και για μένα που λατρεύω τη μουσική ήταν αρκετά ενδιαφέρον...
Σας το προτείνω, λοιπον...

Τα λέμε σύντομα, μετά τους ελέγχους!

HOTEL ZOO 2009 – ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΖΩΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ

HOTEL ZOO 2009 – ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΖΩΑ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ
ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΕΩΣ 30.06.09
ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ATHENS VOICE

Η ζωολογική λογοτεχνία είναι παλαιότατη, αχανής και ποικίλη. Σε ευσεβιστική, λαϊκή ή έντεχνη αφήγηση, ρεαλιστική ή αλληγορική εκδοχή, ο ζωομορφισμός στην τέχνη της αφήγησης έχει αφήσει έντονα χνάρια: Όμηρος, Παλαιά Διαθήκη, Αίσωπος, Λα Φοντέν, Λόντον, Μπλέικ, Πόου, Βερν, Μέλβιλ, Κάφκα, Χεμινγουέι, Όργουελ, Μπόρχες, Ιονέσκο, Κορτάσαρ, Πελέβιν, αλλά και Ροΐδης, Μητσάκης, Λασκαράτος, Καρκαβίτσας, Κόντογλου, Πεντζίκης, Τσίρκας, κ.ά.
Φυσικά μια ιστορία με ζώα δεν εξαντλείται στην τρέχουσα αστική ζωοφιλία, ειδικά στις μέρες μας, με την εξαφάνιση σπάνιων ειδών της πανίδας, τα πειραματόζωα ή τα μεταλλαγμένα ζώα. Φωτεινή ή ζοφερή χροιά, δραματικός ή ειρωνικός τόνος, φαντασιωτικό ή ρεαλιστικό πλαίσιο είναι απλώς αφορμές ώστε να καθρεφτιστούμε και να μιλήσουμε για τον εαυτό μας και τον κόσμο.
Αυτό είναι το νέο πλαίσιο γραφής του Hotel 2009, μια ιστορία όπου θα πρωταγωνιστούν ζώα. Για τέταρτη συνεχή χρονιά, διαδοχικά, μετά το Hotel Βιζυηνός, Μετανάστευση και Internet, το Hotel Zoo. Σ’ αυτό το νέο λογοτεχνικό παιχνίδι συμμετέχουν οι πεζογράφοι Άντζελα Δημητρακάκη, Ισίδωρος Ζουργός, Δημήτρης Σωτάκης, Κώστας Γκαζής (ο νικητής του Hotel Internet), ενώ το όλο εγχείρημα θα φωτίσει από θεωρητική σκοπιά η κριτικός λογοτεχνίας Λίνα Πανταλέων.
Η εκδότρια Άννα Πατάκη και ο Μισέλ Φάις, κατά τα ειωθότα, θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση των έξι καλύτερων ζωολογικών ιστοριών.
Δεκτές γίνονται συμμετοχές που θα έχουν ημερομηνία αποστολής έως την 30ή Ιουνίου 2009 (σφραγίδα ταχυδρομείου). Τέλη Σεπτεμβρίου θα ανακοινωθεί ο βραχύς κατάλογος των 12 διακριθέντων. Αρχές Νοεμβρίου, σε ειδική εκδήλωση, θα παρουσιαστεί ο συλλογικός τόμος των 6+4 διηγημάτων, όπου θα μάθουμε και το όνομα του βραβευμένου διηγηματογράφου.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όσοι δεν έχουν εκδώσει πεζογραφικό βιβλίο. Τα διηγήματα πρέπει να είναι σε έντυπη μορφή, δακτυλογραφημένα με μονό διάστιχο και να συνοδεύονται από CD (κι όχι δισκέτα) με το κείμενο σε ηλεκτρονική μορφή. Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να στείλουν κείμενα των 5.000-7.000 λέξεων, καθώς και ένα ευσύνοπτο βιογραφικό τους με στοιχεία επικοινωνίας, ταχυδρομικά στις Εκδόσεις Πατάκη στη διεύθυνση Παναγή Τσαλδάρη 38, 104 37 Αθήνα, με την ένδειξη «Για το διαγωνισμό διηγήματος», υπόψη του κου Γιώργου Πάντσιου (τηλ. 210.52.05.651, 210.36.50.051).
Συμμετοχές έως 30.06.09
Χορηγός επικοινωνίας: Athens Voice
Εκδόσεις Πατάκη

Little book-shopping therapy...

Αφου τις Παρασκευές δεν δουλεύω τα μεσημέρια, είπα να κάνω μια βόλτα μέχρι το Cosmos.
Μέσα στη βροχή, λοιπόν, το Golfάκι ξεκίνησε για ανατολικά. Ο περιφερειακός ώς συνηθως μια ταλαιπωρία.
Φτάνουμε στο Cosmos, άνετο parking - το μεγάλο πλεονέκτημα - και μετά από μια σύντομη βόλτα και ματιά στις βιτρίνες, μπήκαμε στο μεγάλο πολυκατάστημα...
Εκεί - όπως και σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο - μπορώ να κάτσω όλη την ημέρα...
Να ψάχνω βιβλία, να διαβάζω οπισθόφυλλα, να ρωτάω τους πωλητές, να ψάχνω για ξεχασμένους θησαυρούς.

Τελικά, η αγορά μου είχε ως εξής (όλα ξενόγλωσσα):

1. High Fidelity - Nick Hornby
2. A pocket full of rye - Agatha Christie
3. The Hollow - Agatha Christie
4. Cat among the pigeons - Agatha Christie
5. The mirror crack'd from side to side - Agatha Christie

Βλέπετε, όταν βρέχει με πιάνει μια θέληση να βρεθώ σε ένα αγγλικό τοπίο (Λονδίνο, ας πούμε) κι έτσι η Agatha ήταν μια εύκολη λύση.
Όσο για το High Fidelity, είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες και θα ήθελα να το διαβάσω...


ΥΓ. Όποιος είναι για Rockwave τον Ιούνιο, να με ενημερώσει...

Περί φωτίσεως...

Μας έχουν ζαλίσει τα κανάλια με τις κυβερνητικές και πολιτικές εξελίξεις.
Θα γίνουν εκλογές, θα πέσει η κυβέρνηση, θα ξυπνήσει ο Γιωργάκης...
Άλλοι ονειρεύονται εκλογές, άλλοι δεν θέλουν να ακούνε για αυτές.
Αναλύσεις, δημοσκοπήσεις, πρόθεση ψήφου, παράσταση νίκης, καταλληλότερος πρωθυπουργός...

Εεεεε, εσείς οι δημοσιογράφοι, μας ζαλίσατε!

Αναλύσεις του κώλου κάθε μερα...
Και το πιο σημαντικό δεν μας το 'πατε...

Και εκλογές να γίνουν τώρα, τι θα άλλαζε;
Αφού ο κόσμος ψηφίζει πάντα με τον ίδιο τρόπο. Όπως έμαθε.
Μετράνε πάντα οι οικογενειακές καταβολές.
Ποτέ ο κόσμος δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία στην ψήφο του.
Το μόνο πράγμα που έχει μείνει στον απλό πολίτη είναι η ψήφος του.
Ξυπνήστε.

Και διαβάστε.

Περί Φωτίσεως - Ζοζέ Σαραμάγκου

Μεγάλος Πορτογάλος συγγραφέας. Νομπελίστας. Όλο και κάπου θα έχετε ακούσει για αυτόν.
Κυνηγήθηκε για το "Κατά Ιησούν Ευαγγέλιον". Ένα βιβλίο, στο οποίο ο διάβολος μετανοεί, ζητά από τον Θεό να τον πάρει πίσω και αυτός αρνείται, λέγοντας ότι η ύπαρξη του διαβόλου δίνει πάντα λόγο ύπαρξης και στον Θεό.

Διαβάζω αυτό το διάστημα ένα δικό του βιβλίο.
Περί Φωτίσεως.


Σε μια χώρα γίνονται δημοτικές εκλογές. Υπό καταρρακτώδη βροχή ξεκινά η εκλογική διαδικασία. Ελάχιστος κόσμος καταφθάνει στα εκλογικά κέντρα. Μεγάλη ανυσηχία.
Τελικά, μετά από ώρα, ολοκληρώνεται η διαδικασία με κάποια αποχή, αλλά κι ένα μεγάλο παράδοξο: 80% λευκά...

Κάτι αλλάζει στον κόσμο, οι πολίτες θέλουν να φέρουν την αλλαγή, πιστέυουν στην αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, ο κόσμος φωτίζεται...

Βέβαια, τα μεγάλα κόμματα δεν θα αφήσουν τα πράγματα έτσι. Κααταστρώνουν σχέδια και δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους κουβέντα...

Πανέξυπνος ο Σαραμάγκου. Με γλαφυρό τρόπο, παρουσιάζει το πολιτικό σύστημα του σήμερα, τους πολιτικούς, τα κόμματα και τις κυβερνήσεις. Την κοινωνία την ίδια.

Κι εμάς. Που φοβόμαστε να ψηφίσουμε αυτό που πραγματικά πιστεύουμε. Που ψηφίζουμε τους "άλλους" για να μη βγουν οι "παρ-άλλοι".

Που δεν πιστεύουμε στην πραγματική μας δύναμη...

Αγγλική βιβλιοφαγία...

Μετά από αρκετό καιρό απουσίας λόγω διαφόρων καταστάσεων, επιστρέφω με όρεξη για βιβλία...
Η έλευση του καλοκαιριού σε συνάρτηση με τη μακράς διαρκείας καλοκαιρινή άδεια, με οδήγησε στη λύση της βιβλιοφαγίας.
Έτσι, εδώ και καιρό διαβάζω αρκετά, αφού όλοι οι γνωστοί μου δουλέυουν (και η γυναίκα μου) και δεν ξέρω τι να κάνω (τις μέρες που δεν τρέχω για το σπίτι).
Τελείωσε και το Euro...

Πρόσφατα, η γυναίκα μου κέρδισε σε έναν διαγωνισμό ενός site το βιβλίο του Corman McCarthy, No Country for Old Men.
Ναι, αυτό που έγινε ταινία από τους αδελφούς Κοέν και πήρε Oscar (με ελληνικό τίτλο "Καμιά πατρίδα γα τους μελλοθάνατους").
Το βιβλίο ήταν ξενόγλωσσο. Δεν μπορώ να πω ότι διάβαζα πολλά ξενόγλωσσα, αλλά αυτό μου κίνησε την περιέργεια να το διαβάσω.
Και με συνεπήρε.


Με συνεπήρε η γλώσσα, οι ήχοι της αμερικάνικης τοπικής διαλέκτου που μιλούν οι ήρωες, με την παράξενη σύνταξη και τις παράξενες λέξεις, η κυνικότητα των ηρώων, η απλότητα των διαλόγων...
Να φανταστείτε ότι και η γυναίκα μου που το διάβασε, το διάβαζε δυνατά για να ακούει αυτές τις λέξεις...

Μετά από αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα, το 'ριξα στα ξενόγλωσσα...

Έτσι, κατέβηκα μια μέρα σε κεντρικό βιβλιοπωλείο της πόλης, με έφεση και στα ξενόγλωσσα βιβλία, και έφυγα με γεμάτες σακούλες.
Τι αγόρασα; Μα φυσικά, κλασσική αγγλική λογοτεχνία, ξεκινώντας με Agatha Christie.
Όντας λάτρης του κινηματογραφικού και τηλεοπτικού Poirot και της αγαπημένης Miss Marple, το μάτι μου έπεσε σε μια σειρά σκληρόδετων βιβλίων της, η οποία βρισκόταν σε περίοπτη θέση στο κατάστημα μαζί με βιβλία του Sir Arthur Conan Doyle.

Αγόρασα τα παρακάτω:

The secret of Chimney's
At Bertram's Hotel


Murder in the Mews


4.50 from Paddington


Έχω διαβάσει μέχρι τώρα τα τρία πρώτα και είμαι στο τέταρτο.

Το συναίσθημα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης είναι απλά υπέροχο. Δεν στέκομαι τόσο στο περιεχόμενο και την πλοκή των ιστοριών (άλλωστε είναι γνωστό το πόσο πολύ σε κρατάει καθηλωμένο η διήγηση της Christie), αλλά στη γλώσσα και στην ατμόσφαιρα που δημιουργείται μέσα στο μυαλό μου.
Κλασσική Βρετανία, Λονδίνο, αγγλικές συνήθειες, τσάι, Scotland Yard, αριστοκράτες, επαύλεις, αγγλική ύπαιθρος, βροχή...

Διαβάζοντας, βρίσκεσαι αλλού.
Δεν είχα ιδέα πόσο βοηθάει να διαβάζεις κάτι στην γλώσσα που γράφτηκε. Μεγάλη διαφορά.

Έτσι, προτείνω ανεπιφύλακτα, σε όποιον θέλει να ξεσκουριάσει τα αγγλικά του, να δοκιμάσει κάποιο παρόμοιο βιβλίο...

ΥΓ.: Να μας ζήσουν ο Νίκος και η Μαντώ, δυο φίλοι που χθες το πήραν απόφαση και ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου. Ήμασταν κι εμείς εκεί...
Παιδια, να' στε πάντα ευτυχισμένοι...

Ποιητική βραδιά...

Καθώς πήζω για να τελειώσω μια εργασία, το μυαλό μου ακολουθεί παράξενους δρόμους.

Γιώργος Μίνος στην ΕΤ3, Νότη Σφακιανάκης με σκούφο στο STAR, ξέρεις από ΕΣΠΑ, Καλομοίρα....
Και γράφω, χωρίς σκέψη:


Είναι πολύ δύσκολο και σκληρό να περιμένεις
Να ζεις στην αναμονή
Ο τοίχος χτίστηκε λάθος
Και χάθηκε ο δημιουργός
Είναι πιο δύσκολο να με περιμένουν
και εγώ να μην είμαι εκεί
Η απουσία μου με σκοτώνει
Η παρουσία μου δεν είναι απαραίτητη
Απαραίτητο είναι το τώρα

nygeion

The golden compass...

Πήγα πριν καμιά δεκαριά μέρες για σινεμά. Με χαλαρή διάθεση, είδαμε το "Φιλί της ζωής".
Ευχάριστη ελληνική κωμωδία, χωρίς πολλά-πολλά. Ιδανική για ένα παρασκευιάτικο βραδάκι, που έχεις ανάγκη για χαλάρωμα.
Αφού προμηθευτήκαμε τα απαραίτητα (Πατατάκια, Ποπ Κορν, αναψυκτικά κλπ.), στογγυλοκαθίσαμε στις αναπαυτικές καρέκλες του multiplex.
Ενώ αμέριμνος παρακολουθούσα τις διαφημίσεις και τα προσεχώς, είδα ένα trailer που το περίμενα καιρό.

The golden compass

Βασισμένο στο πρώτο μυθιστόρημα(Northern Lights) από την τριλογία του Φίλιπ Πούλμαν (His Dark Materials), η ταινία είναι μια υπερπαραγωγή σε στυλ Lord of the rings και Harry Potter. Ένας κόσμος για μικρούς και για μεγάλους.

Αναμένω με αγωνία την πρεμιέρα στην Ελλάδα.

Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.goldencompassmovie.com/

Εχθροί εξ αίματος...

Μετά από αρκετές μέρες, πάλι στη blogόσφαιρα...

Έχω χαλαρώσει, έχω φτιάξει το καινούριο μου δωμάτιο (έπεσε πολλή δουλειά)
και τώρα το απολαμβάνω.
Μουσικό χαλί είναι οι Camel με το Mystic Queen, ο Robert Plant & the Strange Sensation με το Tin Pan Valley και οι Wishbone Ash με το Phoenix.

Προχτές κατέβηκα για τα αγαπημένα μου ψώνια. Βιβλία και πάλι βιβλία.
Αν για πολλούς (κυρίως πολλές) τα ψώνια - ρούχα κυρίως- είναι ψυχοθεραπεία, για μένα είναι η αγορά βιβλίων.
Τριγυρνάω ώρες στα βιβλιοπωλέια και το ευχαριστιέμαι.
Τελευταίες μου αγορές ήταν οι εξής:
Εχθροί εξ αίματος - Αρκάς
Παντρεύτηκα έναν κομμουνιστή - Φίλιπ Ροθ
Η μυστική ιστορία - Ντόνα Ταρτ

Το τελευταίο το είχα διαβάσει πριν 5-6 χρόνια και ήθελα να το ξαναδιαβάσω.

Αυτό που πρόλαβα να διαβάσω ήταν το Εχθροί εξ αίματος.


Όλοι έχουμε διαβάσει κόμικ του Αρκά. Αυτό είναι κάτι διαφορετικό - ένα θεατρικό.
Μου κίνησε τη περιέργεια. Μικρό στο μέγεθος και όχι κόμικ.
Το διάβασα σε δυο ώρες. Μου άρεσε πολύ.
Κυνικότητα και έξυπνες ατάκες, σήμα κατατεθέν του συγγραφέα.
Όμως είχε και κάτι άλλο. Μια αλληγορία, μια πικρία, μια στεναχώρια στο τέλος, μια προδοσία. Απλά υπέροχο.

"Μετά από ένα ατύχημα ο Εγκέφαλος πέφτει σε κώμα. Τα υπόλοιπα ζωτικά όργανα, χτυπημένα κι αυτά και χωρίς ηγεσία, ορίζουν μια συνάντηση για να εκτιμήσουν την κατάσταση. Στη συνάντηση έρχονται πρώτα το Παχύ και το Λεπτό Έντερο και αρχίζουν να συζητούν για το επεισόδιο, διαφωνώντας έντονα.
Μέσα από αντεγκλήσεις, αντιπαραθέσεις και ξεκαρδιστικούς διαλόγους θα αρχίσει να αποκαλύπτεται μια άλλη πλευρά των πραγμάτων. Αθέατες πτυχές και κρυμμένα μυστικά θα βγουν στην επιφάνεια οδηγώντας την πλοκή σε ένα ευρηματικό φινάλε.
Μια εντελώς αποσδόκητη δημιουργία του Αρκά σε θεατρική φόρμα."

Απ' το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Υ.Γ.:
Senor, senor, you know their hearts is as hard as leather.
Well, give me a minute, let me get it together.
I just gotta pick myself up off the floor.
I'm ready when you are, senor.

Bob Dylan

Ποίηση...

Στο σχολείο έχουμε μια αξιόλογη βιβλιοθήκη.
Κάπου - κάπου, πετάγομαι και δανείζομαι βιβλία.
Επιστημονικά, παιδαγωγικά, μελέτες, φυσική και ποίηση.

Το τελευταίο που δανείστηκα ήταν μια συλλογή από ποιήματα του Τίτου Πατρίκιου.
"Τίτος Πατρίκιος, Ποιήματα Ι, 1948 - 1954", από τις εκδόσεις Θεμέλιο.

Γραμμένα σε μια εποχή μακριά απο τη δική μας, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου.
Κι όμως τόσο κοντά σε μας.

Πόλλα ποιήματα είναι πολιτικά, εξορία και επανάσταση.
Άλλα αγάπης και εμπιστοσύνης.
Αξίζει να διαβάσετε αυτόν τον ποιητή.

"Causa"

Κάθε που ξημερώνει
μισώ τη μέρα
που μ' εμποδίζει
να σε σκέφτομαι

"Ποινή"

Κάθε που θέλω να τιμωρήσω τον εαυτό μου
λιγοστεύω τις φορές που σε κοιτάω.

Τίτος Πατρίκιος


ΥΓ.: Η ποίηση είναι ένας κόσμος δύσκολος, που άργησα να τον ανακαλύψω.
Αν υπομείνεις και μπεις μέσα, τότε θα σου προσφέρει υπέροχα ταξίδια.
Με λίγες μόνο λέξεις.

1η απόπειρα (ελπίζω όχι τελευταία)...

Μ' αρέσει να διαβάζω βιβλία. Κάπου κάπου προσπαθώ να γράψω και κάτι. Μικρά κείμενα, στίχους, κτλ. Για την πλάκα μου.
Με πολλή σκέψη και μεγάλη επιφύλαξη θα postάρω ένα μικρό κειμενάκι.
Μη με παρεξηγήσετε...

---------------------------------------------------------------------------------------

Μια λευκή κόλλα χαρτιού μπροστά μου. Προσπαθώ να την μυρίσω, μα δεν μπορώ. Προσπαθώ να την πιάσω, μα δεν μπορώ. Προσπαθώ να την φιλήσω, μα δεν μπορώ. Προσπαθώ να την τσαλακώσω, μα δεν μπορώ.

Περπατάω πλάι στη θάλασσα, οι πατούσες μου νιώθουν την αλμύρα της. Περνάει από τα πόδια μου και φτάνει μέχρι τα μηνίγγια μου. Είμαι αλμυρός και το ξέρω. Είναι απόγευμα, περιμένω τον ήλιο να δύσει και προχωρώ. Απέραντη ακρογιαλιά, λεπτή, δροσερή άμμος και απαλό κυματάκι. Κοιτάζω ψηλά και βλέπω θάλασσα. Σαν αντανάκλαση. Σφίγγομαι. Τεντώνω τα δάχτυλα μου, είμαι μόνος. Που είναι τα σύννεφα, ο ουρανός, ο ήλιος;

Η από πάνω θάλασσα δεν είναι ήρεμη. Φυσάει, πελώρια κύματα ακούγονται. Κάποιες ψιχάλες νιώθω στο μέτωπό μου. Την βλέπω να κατεβαίνει, με πλησιάζει, φωνάζει, με απειλεί…

Καθώς με πλησιάζει η πάνω θάλασσα, παίρνω την σημαντική απόφαση• βουτάω στην θάλασσα μπροστά μου. Βυθίζω το κεφάλι μου, ο εγκέφαλος μου δεν λειτουργεί μέσα στο νερό, τα μάτια μου κλείνουν. Κρατάω την ανάσα μου όσο μπορώ, κουνώ χέρια και πόδια, προχωράω μερικά μέτρα και βγαίνω στην επιφάνεια. Ξαναπαίρνω μεγάλη ανάσα, η πάνω θάλασσα σχεδόν με έχει φτάσει – είναι δέκα μέτρα πάνω μου και φτάνει με μεγάλη ταχύτητα. Σε λίγα δευτερόλεπτα οι θάλασσες θα ενωθούν, θα γίνω κι εγώ ένα μ’ αυτές. Ποια όμως θα υπερισχύσει; Η ήρεμη ή η φουρτουνιασμένη; Κι εγώ μέσα τους και αυτές μέσα μου.

Βουτάω το κεφάλι μου ξανά, γυρίζω ανάσκελα και κοιτάζω την από πάνω να με φτάνει. Κλείνω τα μάτια, κλείνω τα αυτιά, κλείνω τη μύτη, κλείνω το στόμα, μαζεύω τα χέρια… Ανοίγω την ψυχή μου, είμαι ανοιχτός και δεν σκέφτομαι…

Έρχεται. Πάρτε με. Είμαι εσείς. Είστε εγώ.

Ξυπνάω κι έχω μια μεγαλοπρεπή στύση…

12/06/2006 Λήμνος (c) ---------------------------------------------------------------------------------------------------

ΥΓ.: Χθες, μετά την γιορτή του σχολείου, κάναμε ένα πολύ καλό τσιμπούσι με σπιτικά φαγητά και δικά μας ούζα και τσίπουρα. Χορέψαμε, τραγουδήσαμε και περάσαμε τέλεια.
Να το ξανακάνουμε παιδιά! (Δευτέρα μετά το σχολείο :)

Έτσι γράφονται τα LOST...

Για όσους θέλουν να γίνουν επιτυχημένοι σεναριογράφοι...

Μ' αρέσουν τα λαϊκά...

... αλλά προτιμώ τα πιο βαριά.

Επειδή ανυπομονώ να ανέβω Salonica και να αγοράσω ένα εισιτήριο για Rockwave, είπα να γράψω κάτι σχετικό...





ΥΓ.: Είμαστε όλοι εις αναμονή των μεταθέσεων..
Για να δούμε, για που θα μετακομίσουν μερικά blogs ???

Take 7 from me (Cinema)...

Ακολουθώντας πιστά την εντολή του dtsomp, αναφέρω παρακάτω τις αγαπημένες μου ταινίες (Η επιλογή έγινε βάσει της εντύπωσης που μου έκανε η κάθε ταινία, όταν την πρωτοείδα. H σειρά δεν παίζει ρόλο):

1) Lord of the Rings. Απλά, χάζεψα όταν την είδα. Και έγινα φαν.
2) Amelie. Τελικά υπάρχουν ωραία παραμύθια. Και το να ονειροπολείς είναι αναγκαίο.
3) Kill Bill. Πάντα μου άρεσαν οι δουλειές του Ταραντίνο, αλλά σ' αυτήν την περίπτωση έμεινα με το στόμα ανοιχτό.
4) Usual Suspects. Ημουν νεαρός έφηβος όταν είδα την ταινία και κατάλαβα ότι υπάρχουν ταινίες που δεν μπορείς να μαντέψεις το τέλος...
5) Της Κακομοίρας. Ακόμα το βλέπω, όποτε το βρω μπροστά μου. Οι καλύτερες ατάκες του ελληνικού κινηματογράφου... (Ζήκος for ever)
6) Requiem for a dream. Νομίζω ότι το στομάχι μου πονούσε αρκετή ώρα μετά την ταινία. Πέφτεις, πέφτεις και δεν σταματάς πουθενά...
7) Matrix. Με μάγεψε η ιδεα της εικονικής πραγματικότητας. Πάντως η ταινία έχει μερικά πολύ βαθιά νοήματα...

Παρακαλώ να ακολουθήσουν οι γνωστοί - άγνωστοι (και όχι απαραίτητα 7):
menkatsa
efrizos
trikalos
fantus

ΥΓ.: Υπάρχουν και πολλές άλλες ταινίες που τις θεωρώ αριστουργήματα, αλλά αυτές τις είδα μεγαλύτερος και τις εκτίμησα κυρίως από καλλιτεχικής απόψεως. Οι παραπάνω (συν πέντε - έξι ακόμα) απλώς μείνανε για πάντα στο μυαλό μου.

LOST the final episode...

Για όσους περιμένουν πως και πως μια απάντηση για το "LOST"...

Τι είδα χθες βράδυ...

...κοιτώντας τον ουρανό:

• Σε μια υπέροχη συνάντηση, η Σελήνη ήταν παρεούλα με την Αφροδίτη. Δίπλα-δίπλα, εμφανίστηκαν μετά το ηλιοβασίλεμα και κατέβαιναν σιγά-σιγά μέχρι να χαθούν πίσω από το κάστρο της Μύρινας. Απλά υπέροχο.
• Την Ανδρομέδα (Μ31). Ο κοντινότερος στον δικό μας (Milky Way) γαλαξίας ήταν ακριβώς απέναντι από το μπαλκόνι μου. Έβγαλα το τηλεσκόπιο, έψαξα λίγα λεπτά και, τσουπ, νάτος, μπροστά μου. Είναι πολύ παράξενο να βλέπεις με τα ματάκια σου κάτι που βρίσκεται δυόμισι περίπου εκατομμύρια έτη φωτός μακρυά από μας. Κάποιες φορές το μυαλό μας απλώς δε φτάνει...

ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ - Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Άντε, μες στης γης το πυρωμένο κέντρο,
άντε, δυο πουλιά φιλιούνται σ' ένα δέντρο.
Άντε, πέφτει λάβα, λάβα απ' τα φιλιά τους
άντε και φτερά απολιθωμένα απ' τα κορμιά τους.

Άντε, κει μακριά, μακριά στην Ανδρομέδα
άντε, πίνουν τσίπουρο και τρων λακέρδα
άντε, κάτι όντα περίεργα κι ωραία
άντε, πού 'ναι μόνα και ψάχνουν για παρέα.

Άντε, κει ψηλά στην άκαρπη Μελούνα
άντε, φύτρωσε, φύτρωσε μια παπαρούνα
άντε, που 'χει στόμα, στόμα και δαγκάνει
άντε, κι όλο λέει πως δεν το ξανακάνει.

Άντε, κει βαθιά, βαθιά στα σωθικά μου
άντε, κάτι γίνεται κυρά μου.
Άντε, χίλια άλογα τυφλά γυρίζουν,
άντε, έξοδο ζητάν και μ' αλωνίζουν.

Άντε, δω σιμά, κοντά δυο μέτρα βάθος,
άντε, λεν πως φυλακίζουνε το πάθος.
Άντε, ρίχνουν χώμα, με λουλούδια ραίνουν
άντε, και θαρρούν, θαρρούν πως ξεμπερδεύουν.

Koyaanisqatsi:Life out of balance

Είναι κάτι διαφορετικό.
Μια άλλη οπτικοακουστική εμπειρία.

Koyaanisqatsi: Life out of balance


Μια ταινία παραγωγής 1982 του Godfrey Reggio με μουσική του Phillip Glass.
Αποτελείται από εικόνες και μουσική μόνο.
Όχι διαλόγους, όχι σενάριο. Δεν είναι όμως documentary.

Αγνοούσα την ύπαρξη του, ώσπου μια μέρα ένας φίλος μου το έδωσε να το δω.
Έπαθα πλάκα. Εικόνες από τη φύση, από τις πόλεις, από τη ζωή μας.
Πακέτο με μια υπέροχη μουσική επένδυση.

Αν πέσει στα χέρια σας, δείτε το.
Θα με θυμηθείτε...

Koyaanisqatsi
www.koyaanisqatsi.org

Ρόμπινς - Άρωμα

Τομ Ρόμπινς.
Απίστευτη συγγραφική φλέβα.
Τρελή φαντασία.
Οι ήρωες του είναι ασήμαντοι και δεν φαίνονται να παίρνουν στα σοβαρά τον εαυτό τους.
Παρ΄όλα αυτά, βγαίνουν από το στόμα τους οι μεγαλύτερες σοφίες, σε στιγμές που κανένας δεν το περιμένει.

Σε ένα μυθιστόρημα του Τομ Ρόμπινς μπορούν να συμβούν τα πάντα.
Μπορούν να ανατραπούν τα πάντα.
Η φαντασία και το παράλογο παντρεύονται με την πραγματικότητα και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τίποτα.

Αρχαίος ευρωπαίος βασιλιάς γίνεται κάτοικος Θιβέτ και αγαπάει νεαρή Ινδή.
Κοκκινοτρίχης τρομοκράτης κατακτά την καρδιά απομονωμένης πριγκίπησας.

Άλλωστε, οι τίτλοι των βιβλίων του σε προδιαθέτουν για κάτι ανάλογο:

Τρυποκάρυδος

Μισοκοιμισμένοι μες στις βατραχοπιτζάμες μας

Ακόμα και οι καουμπόισσες μελαγχολούν

Αμάντα το κορίτσι της γης

Villa Incognito

Αγριόπαπιες πετούν ανάστροφα

Το άρωμα του ονείρου

Ο χορός των εφτά πέπλων

Αγριεμένοι ανάπηροι επιστρέφουν από καυτά κλίματα

Πριν δυο μέρες ξεκίνησα το "Άρωμα του ονείρου".
Δεν μπορώ να ξεκολλήσω.
Τρεις παράλληλοι ήρωες σε τρία διαφορετικά μέρη του κόσμου, ένας ήρωας και μια ιστορία σε αρχαία εποχή και μαζί τους γυρνάει και τους παρασέρνει το άρωμα. Μύθοι, θρύλοι, πάθη, σύγχρονοι ρυθμοί, εμμονές και σοφία, όλα μέσα σ' ένα μυθιστόρημα.

Κλείνω τα φώτα, παίρνω το βιβλίο και εξαφανίζομαι...




"Το «ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ» είναι ένα έπος που αρχίζει στα δάση της αρχαίας Βοημίας και δεν τελειώνει παρά απόψε, στις εννιά η ώρα το βράδυ (ώρα Παρισιού). Είναι, ακόμη ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα με ήρωα έναν επιστάτη που έχει χάσει ένα μπλε μπουκάλι. Ένα μπουκάλι πολύ παλιό που έχει χαραγμένη πάνω του την εικόνα ενός Θεού με κέρατα τράγου. Αν το υγρό μέσα σ' αυτό το μπουκάλι είναι πραγματικά η μυστική ουσία του σύμπαντος, όπως πιστεύουν μερικοί, θα πρέπει να βρεθεί γρήγορα, γιατί εξατμίζεται και έχουν απομείνει μόνο δύο σταγόνες."

Απ' το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Επιστροφή με βιβλία...

Πολλές δουλειές αλλά και δημιουργική χαλάρωση έπέσε τελευταία κι έτσι είχα καιρό να postάρω.
Επιστρέφω με δύο προτάσεις βιβλίων για τους λάτρεις της φυσικής.

Α) Μόνο έξι αριθμοί
του Martin Rees

Φοβερό βιβλίο από έναν θεωρητικό αστροφυσικό που παρουσιάζει με απολαυστικό τρόπο την αρμονία του σύμπαντος. Παίρνοντας τις τιμές έξι αριθμών, οι οποίοι είναι πολύ σημαντικοί στην κοσμολογία, αναλύει το γνωστό μας σύμπαν. Έπειτα κάνει υποθέσεις για το τι θα συνέβαινε αν οι αριθμοί αυτοί είχαν διαφορετικές τιμές, καταδεικνύοντας τις λεπτές ισορροπίες που κάνουν το σύμπαν μας "ζωντανό" και βιώσιμο.

"Ο Rees στο βιβλίο αυτό μας εξηγεί πώς μόνο έξι αριθμοί, «εντυπωμένοι» στη Μεγάλη Έκρηξη, προσδιορίζουν τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του φυσικού κόσμου. Από τις τιμές των έξι αυτών αριθμών έχει εκπληκτικά ευαίσθητη εξάρτηση η κοσμική εξέλιξη. Αν οποιοσδήποτε από τους εν λόγω αριθμούς «είχε ρυθμιστεί» διαφορετικά, δεν θα γινόταν να υπάρξουν ούτε άστρα ούτε ζωή. Το γεγονός μάς παρέχει τη δυνατότητα να αντιληφθούμε ριζικά νέες προοπτικές για το Σύμπαν και τη δική μας θέση μέσα σε αυτό, καθώς και για την υπόσταση των φυσικών νόμων." «Το βιβλίο αποπνέει το λεπτό άρωμα της μοντέρνας φυσικής και κοσμολογίας, παρ’ ότι λόγω του μεγέθους του δεν φανερώνει όλες τις λεπτομέρειες...»

Απ' το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Β) Το νόημα των πραγμάτων

του Richard Feynman

Μερικές διαλέξεις του μεγάλου αυτού επιστήμονα και δασκάλου περιέχονται σ΄αυτό το φοβερό βιβλίο. Διαλέξεις σε φοιτητές πανεπιστημίων, διαλέξεις που δεν έχουν θέμα μόνο την Φυσική αλλά και πτυχές της κοινωνίας και της πολιτικής. Φοβερός λόγος από τον Feynman, που δίνει ερεθίσματα για στοχασμό και περαιτέρω έρευνα στο ακροατήριο του.
Ευκολοδιάβαστο, γεμάτο νοήματα. Κλασικός Feynman.


«Μια θαυμάσια συλλογή προσωπικών ιστοριών και στοχασμών για τη ζωή, στο αυθεντικό στιλ του Feynman. Ένα βιβλίο για τον πραγματικό άνθρωπο και τα προβλήματά του, όχι για φιλοσοφικές αφαιρέσεις [...].»
—Freeman Dyson, στο The New York Review of Books

«Άλλη μια φορά ένας αεικίνητος Feynman [...].»
—Timothy Ferris, στο The New York Times

«Διασκεδαστικό και προκλητικό βιβλίο... Ο Feynman έχει πολλά ακόμη να μας πει —ακόμη κι από εκεί που βρίσκεται [...].»
—The New Scientist

«Μια πνευματώδης σύνοψη της φιλοσοφίας του Feynman για την επιστήμη, αλλά και μια εξαιρετική φιλοσοφία για τη ζωή [...].» —John Gribbin, στο The Sunday Times

Απ' το οπισθόφυλλο του βιβλίου

ΥΓ.:Ευτυχώς που είναι και το καλοκαίρι και ξεφεύγουμε λίγο, διαβάζουμε παραπάνω, βλέπουμε γνωστούς, αφιερώνουμε χρόνο για μας και για τους φίλους μας.

Summertime and the livin' is easy...

Για όσους βαρέθηκαν να ακούν για Da Vinci Code...

Σας άρεσε "ο Κώδικας Da Vinci";
Σας φάνηκε, όμως, πολύ απλό στη διήγησή του;
Σας συνεπήρε με τις συνομωσίες της ιστορίας;
Θέλετε να διαβάσετε ένα πολύ σημαντικό μυθιστόρημα;


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ "ΕΚΚΡΕΜΕΣ ΤΟΥ ΦΟΥΚΩ", του Ουμπέρτο Έκο...

Ένα βιβλίο που περιέχει όλες τις θεωρίες συνομωσίας για την διακυβέρνηση του κόσμου στους αιώνες, πληροφορίες για τάγματα, αδελφότητες, θρησκείες, ερμητική γνώση...

Αλλά πάνω απ' όλα, τους δίνει την πραγματική τους διάσταση...

Η ανθρώπινη φύση αρέσκεται στο να πιστεύει πάντα ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως δείχνουν. Κάτι πρέπει να κρύβεται από πίσω. Η συνομωσία είναι στο αίμα μας. Κι ας είναι ψέμα...

"Εξελίσσεται από την αρχή της δεκαετίας του εβδομήντα ώς το 1984 ανάμεσα σ' έναν εκδοτικό οίκο του Μιλάνου και σ' ένα μουσείο των Παρισίων όπου εκτίθεται το Εκκρεμές του Φουκώ, ενώ μεσολαβεί μια αμελητέα παρένθεση μερικών χρόνων στη Βραζιλία. Εξελίσσεται μεταξύ 1344 και 2000 μέσα από το σχέδιο των Ναϊτών και των Ροδόσταυρων για την κατάκτηση του κόσμου. Εξελίσσεται μεταξύ 1943 και 1945 σ' ένα χωριουδάκι μεταξύ Λανγκ και Μομφεράτου. Εξελίσσεται από το 2ο μ.Χ. αιώνα μέχρι τις μέρες μας μέσω της ιστορίας της ερμητικής γνώσης. Εξελίσσεται στη διάρκεια της νύχτας της 23ης Ιουνίου 1984 στο 'Ιδρυμα Τεχνών και Επιτηδευμάτων των Παρισίων, αρχικά στη βάση του περισκοπίου και έπειτα στη σκοπιά του αγάλματος της Ελευθερίας. Εξελίσσεται τη νύχτα μεταξύ 26ης και 27ης Ιουνίου του ίδιου έτους στο παλιό εξοχικό σπίτι του Τζιάκοπο Μπέλμπο, του πρωταγωνιστή, ο οποίος το κληρονόμησε από το θείο του τον Κάρλο, ενώ ο Πιμ, ο πρωταγωνιστής, διηγείται τα γεγονότα με τη χρονολογική σειρά που αναφέραμε."

Απ' το οπισθόφυλλο του βιβλίου.

ΥΓ.: Το διαβάζω για δεύτερη φορά, με κουράζει, με κάνει να σκέφτομαι, να γυρνάω πίσω σε προηγούμενες σελίδες... Είναι μια γνήσια πνευματική άσκηση, όπως πρέπει να είναι κάθε βιβλίο...