Πλησιάζει και φέτος το τέλος της σχολικής χρονιάς. Μια χρονιά που με βρήκε για πρώτη φορά σε Γενικό Λύκειο και σε Γυμνάσιο.
Το αντικείμενο μου ήταν γνωστό στο μάθημα των πανελληνίων και είχα μεγάλη ελευθερία επιλογών για τα μαθήματα επιλογής στο Λύκειο.
Ήταν μια αρκετά καλή χρονιά. Καλά παιδιά (μαθητές και συνάδελφοι), εκδρομές, γιορτές, αστεία...
Πέρασε όμως και η πρώτη χρονιά του μεταπτυχιακού. Με κούρασε αρκετά, δεν μπορώ να πω...
Σχεδόν όλα τα απογεύματα της εβδομάδας με βρήκανε στο ΠΑ.ΜΑΚ. για μάθημα.
Πολλές εργασίες, πάρα πολλές...
Και εκεί όμως δημιουργήθηκε μια δυνατή παρέα.
Πάει κι αυτή η χρονιά...
Your head will collapse,
if there's nothing in it,
And you'll ask yourself
Where is my mind?
Where is my mind?
Where is my mind?
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καθημερινά Προσωπικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καθημερινά Προσωπικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή, Ιουνίου 26, 2011
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 17, 2010
Επιστροφή μετα από 1,5 χρόνο...
Οι καιροί αλλάξανε...
Οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Twitter, Myspace) μας κατακλύσανε.
Το αγαπημένο μου blogάκι έμεινε παραπονεμένο και παραμελημένο.
Ξ'έχασα τους παλιούς μου φίλους bloggers.
Μαθαίνω τα νέα τους από το Facebook.
Θα κάνω μια ύστατη προσπάθεια να επιστρέψω στο blog.
Όσο πιο συχνά μπορώ.
Με νέα από την εκπαίδευση, από την καθημερινότητά μου, από τη μουσική και από την αγαπημένη μου βιβλιοφαγία...
Ελπίζω να τηρήσω την υπόσχεσή μου...
Καλημέρα.
Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2009
Little book-shopping therapy...
Αφου τις Παρασκευές δεν δουλεύω τα μεσημέρια, είπα να κάνω μια βόλτα μέχρι το Cosmos.
Μέσα στη βροχή, λοιπόν, το Golfάκι ξεκίνησε για ανατολικά. Ο περιφερειακός ώς συνηθως μια ταλαιπωρία.
Φτάνουμε στο Cosmos, άνετο parking - το μεγάλο πλεονέκτημα - και μετά από μια σύντομη βόλτα και ματιά στις βιτρίνες, μπήκαμε στο μεγάλο πολυκατάστημα...
Εκεί - όπως και σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο - μπορώ να κάτσω όλη την ημέρα...
Να ψάχνω βιβλία, να διαβάζω οπισθόφυλλα, να ρωτάω τους πωλητές, να ψάχνω για ξεχασμένους θησαυρούς.
Τελικά, η αγορά μου είχε ως εξής (όλα ξενόγλωσσα):
1. High Fidelity - Nick Hornby
2. A pocket full of rye - Agatha Christie
3. The Hollow - Agatha Christie
4. Cat among the pigeons - Agatha Christie
5. The mirror crack'd from side to side - Agatha Christie
Βλέπετε, όταν βρέχει με πιάνει μια θέληση να βρεθώ σε ένα αγγλικό τοπίο (Λονδίνο, ας πούμε) κι έτσι η Agatha ήταν μια εύκολη λύση.
Όσο για το High Fidelity, είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες και θα ήθελα να το διαβάσω...
ΥΓ. Όποιος είναι για Rockwave τον Ιούνιο, να με ενημερώσει...
Μέσα στη βροχή, λοιπόν, το Golfάκι ξεκίνησε για ανατολικά. Ο περιφερειακός ώς συνηθως μια ταλαιπωρία.
Φτάνουμε στο Cosmos, άνετο parking - το μεγάλο πλεονέκτημα - και μετά από μια σύντομη βόλτα και ματιά στις βιτρίνες, μπήκαμε στο μεγάλο πολυκατάστημα...
Εκεί - όπως και σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο - μπορώ να κάτσω όλη την ημέρα...
Να ψάχνω βιβλία, να διαβάζω οπισθόφυλλα, να ρωτάω τους πωλητές, να ψάχνω για ξεχασμένους θησαυρούς.
Τελικά, η αγορά μου είχε ως εξής (όλα ξενόγλωσσα):
1. High Fidelity - Nick Hornby
2. A pocket full of rye - Agatha Christie
3. The Hollow - Agatha Christie
4. Cat among the pigeons - Agatha Christie
5. The mirror crack'd from side to side - Agatha Christie
Βλέπετε, όταν βρέχει με πιάνει μια θέληση να βρεθώ σε ένα αγγλικό τοπίο (Λονδίνο, ας πούμε) κι έτσι η Agatha ήταν μια εύκολη λύση.
Όσο για το High Fidelity, είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες και θα ήθελα να το διαβάσω...
ΥΓ. Όποιος είναι για Rockwave τον Ιούνιο, να με ενημερώσει...
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2009
Μας έχει φάει το Facebook...
Ξεχάσαμε το blog (κακώς, πολύ κακώς), γιατί μας τρώει την ώρα το facebook...
Για του λόγου το αληθές:
22 January
Για του λόγου το αληθές:
Today
Nikos is listening Editors, Maximo Park and Snow Patrol...
Nikos is listening Editors, Maximo Park and Snow Patrol...
28 January
Nikos is going to "sugar"...
Nikos is ready to fall asleep...
Nikos is going to "sugar"...
Nikos is ready to fall asleep...
24 January
22 January
15 January
Nikos is studying...
Nikos is studying...
14 January
12 January
09 January
08 January
07 January
05 January
04 January
01 January
30/12/2008
29/12/2008
20/12/2008
11/12/2008
Nikos is daydreaming...
Nikos is daydreaming...
10/12/2008
Nikos shouts: "Min fovaste na apergisete!!!"
Nikos shouts: "Min fovaste na apergisete!!!"
Σάββατο, Νοεμβρίου 22, 2008
Επιστροφή και κρύο...
Φτηνά την γλιτώσαμε...
Ευτυχώς τελείωσε γρήγορα η δεύτερη παρουσία μου στο στρατό πριν έρθουν τα κρύα.
Μια ακόμη βδομάδα χαμένη απ' τη ζωή μας, χωρίς ουσία, χωρίς τίποτα ενδιαφέρον.
Ο ελληνικός στρατός παραμένει ίδιος όπως τον άφησα πριν από πέντε χρόνια.
Τώρα, ως επίστρατος, είδα τα πράγματα από άλλη σκοπιά.
Δεν ειχα μέσα μου αρνητσμό για τα στελέχη του Ε.Σ. που με έτρεχαν όταν ήμουν στρατιώτης.
Ήμουν ήρεμος. Ένιωθα ανώτερος.
Τέλος πάντων. Τα πράγματα κύλησαν ήρεμα, χωρίς πολλές εντάσεις.
Μας έδωσαν παραλλαγές, εξαρτύσεις, άρβυλα, λουκάνικα, όπλα και είμασταν έτοιμοι για σκηνάκια. Ευτυχώς, λόγω συνεχόμενων ασκήσεων της μονάδας, κοιμηθήκαμε σε θαλάμους.
Τα άρβυλα μας ξέσκισαν τα πόδια από την πρώτη μέρα και η βαρεμάρα κυριαρχούσε σε όλο το στρατόπεδο. Δεν κάναμε τίποτα. Μόνο δυο βολές (κανονική και νυχτερινή). Δεν μας πείραζε κανένας.
Τέσσερις μέρες εξοδούχοι, φάγαμε τα λέφτά μας και γυρίσαμε πίσω...
Ευτυχώς που γνώρισα και 3-4 καλά άτομα ( συνάντησα και μια σειρά μου) και πέρσασαν ευχάριστα οι ημέρες.
Ε.Σ ... εις το επανειδείν (άκυροοοοο)!!!!
Παρασκευή, Οκτωβρίου 31, 2008
Έφαγα τη ΦΑΠα(Φύλλο ΑτομικήςΠρόσκλησης)...
Μου 'ρθε το ΦΑΠ. Δεν μπορώ να αρνηθώ την πρόσκληση...
Έτσι φεύγω αύριο για Αλεξ/πολη ώς επίστρατος.
Bye!!!
Έτσι φεύγω αύριο για Αλεξ/πολη ώς επίστρατος.
Bye!!!
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 23, 2008
Σε πόσους γάμους πήγες φέτος το καλοκαίρι, Νικόλα;
Απίστευτο!
Φέτος το καλοκαίρι ήμουν καλεσμένος σε 10 γάμους...
Ευτυχώς δεν ήταν απαραίτητο να παρευρίσκομαι και στους δέκα, αλλά πήγα στους εφτά.
Ο γάμος είναι η φυσική εξέλιξη μιας επιτυχημένης σχέσης και ταυτόχρονα η χαρά των γονέων.
Ο γαμπρός, συνήθως, δεν τρελαίνεται με την ιδέα του γάμου. Γι αυτόν, ο γάμος είναι:
Φέτος το καλοκαίρι ήμουν καλεσμένος σε 10 γάμους...
Ευτυχώς δεν ήταν απαραίτητο να παρευρίσκομαι και στους δέκα, αλλά πήγα στους εφτά.
Ο γάμος είναι η φυσική εξέλιξη μιας επιτυχημένης σχέσης και ταυτόχρονα η χαρά των γονέων.
Ο γαμπρός, συνήθως, δεν τρελαίνεται με την ιδέα του γάμου. Γι αυτόν, ο γάμος είναι:
- Ένας χρόνος μουρμούρας, επειδή δεν ασχολείται με τα διαδικαστικά του γάμου
- Ένα τρομερό bachelor party, με Ρωσσίδες σε σουίτα πολυτελέστατου ξενοδοχείου, παρέα με τους κολλητους του
- Μια βδομάδα ατελείωτου ξενυχτιού και πάλης με το αλκοόλ
- Ένα μεθυσμένο ζεϊμπέκικο με παλαμάκια απ' όλο το σόι
- Καμιά εικοσαριά χιλιάδες € για καινούριο αμάξι
- Ένας χρόνος τρεξίματος, αλλά και ευχαρίστησης, αφού ο γάμος της θα έχει τον καλύτερο στολισμό...
- 200 πανομοιότυπες φωτογραφίες με κεντρικό πρόσωπο την ίδια, τις οποίες θα δει όλο το σόι μετά από ένα χρόνο
- Ένα τέλειο νυφικό
- Ένα τέλειο μακιγιάζ
- Ένα τέλειο χτένισμα
- Ρομαντικός χορός με σαμπάνια και χαμηλό φωτισμό
- Καμιά εικοσαριά χιλιάδες € για διακόσμηση στο σπίτι
Σάββατο, Αυγούστου 23, 2008
Τα κεφάλια μέσα...
Πάει κι αυτό το καλοκαίρι.
Τελείωσαν τα μπάνια, οι καφέδες...
Σιγά σιγά, όλοι μπαίνουν σε ρυθμούς.
Οι διακοπές μας πέρασαν ήσυχα.
Εξοχικό, δουλίτσες και καλή παρέα...
Καλή αρχή σε όλους (υπαλλήλους, αφεντικά, μαθητές, καθηγητές, γονείς, οπαδούς, στοιχηματζήδες...)!
Τελείωσαν τα μπάνια, οι καφέδες...
Σιγά σιγά, όλοι μπαίνουν σε ρυθμούς.
Οι διακοπές μας πέρασαν ήσυχα.
Εξοχικό, δουλίτσες και καλή παρέα...
Καλή αρχή σε όλους (υπαλλήλους, αφεντικά, μαθητές, καθηγητές, γονείς, οπαδούς, στοιχηματζήδες...)!
Σάββατο, Ιουνίου 07, 2008
Πίνω .... μπύρες και παίζω Pro!!!
Τελικά είμαστε εντελώς καμένοι.
Βέβαια το δικαιούμαστε κι εμείς να κάνουμε και κάτι χωρίς κανένα απολύτως νόημα...
Έτσι, απλά, μια παρέα, που βαρέθηκε να κάνει κάτι Παρασκευή βράδυ και ήθελε να λιώσει στο ...Pro.
Ναι, καθόμαστε και παίζουμε Pro στην καφετέρια.
Μπύρες και άδειασμα των εγκεφάλων.
Γιατί και το μυαλό θέλει την αποτοξίνωση του.
Να κατεβάσει ρολά, να ξεφύγει από την σκληρή καθημερινότητα.
Ο καθένας από εμάς το έχει ανάγκη...
Βέβαια το δικαιούμαστε κι εμείς να κάνουμε και κάτι χωρίς κανένα απολύτως νόημα...
Έτσι, απλά, μια παρέα, που βαρέθηκε να κάνει κάτι Παρασκευή βράδυ και ήθελε να λιώσει στο ...Pro.
Ναι, καθόμαστε και παίζουμε Pro στην καφετέρια.
Μπύρες και άδειασμα των εγκεφάλων.
Γιατί και το μυαλό θέλει την αποτοξίνωση του.
Να κατεβάσει ρολά, να ξεφύγει από την σκληρή καθημερινότητα.
Ο καθένας από εμάς το έχει ανάγκη...
Δευτέρα, Μαΐου 26, 2008
Πιάσαν οι ζέστες...
Η θερμοκρασία έχει ανέβει.
Οι άλλοι ασχολούνται με την Καλομοίρα...
Έχουμε σκάσει.
Το χαρακτηριστικό μαύρισμα του οδηγού έχει ξεκινήσει (μαύρο αριστέρό χέρι, μαύρο κεφάλι, μαύρος λαιμός - όλα τα άλλα άσπρα του γάλακτος).
Με περνάνε για ταξιτζή...
Ευτυχώς προλάβαμε και βάλαμε το 24άρι aircondition...
Άντε να τελειώσουν τα σχολεία, μπας και σκάσουμε μύτη στο νησί...
Οι άλλοι ασχολούνται με την Καλομοίρα...
Έχουμε σκάσει.
Το χαρακτηριστικό μαύρισμα του οδηγού έχει ξεκινήσει (μαύρο αριστέρό χέρι, μαύρο κεφάλι, μαύρος λαιμός - όλα τα άλλα άσπρα του γάλακτος).
Με περνάνε για ταξιτζή...
Ευτυχώς προλάβαμε και βάλαμε το 24άρι aircondition...
Άντε να τελειώσουν τα σχολεία, μπας και σκάσουμε μύτη στο νησί...
Τετάρτη, Μαρτίου 26, 2008
Κάθε χρόνο τα ίδια (Μεταθέσεις και αναμονή...)
Πλησιάζουμε στον Απρίλιο.
Το Πάσχα είναι κοντά.
Στο μυαλό των εκπαιδευτικών κυριαρχεί μόνο ένα θέμα αυτό τον καιρό.
Οι μεταθέσεις.
Που θα μαστε του χρόνου;
Κανείς δεν ξέρει. Μάλλον στα ίδια.
Δεν είναι και το πιο σπουδαίο θέμα βέβαια. Αλλά για κάποιο λογο η λέξη μετάθεση μας γεμίζει άγχος. Όπως και στο στρατό. Λες και παίζει τον πιο καθοριστικό ρόλο η περιοχή που θα πας.
Το κυριότερο είναι το περιβάλλον, οι συνάδελφοι, το κλίμα στο σχολείο, οι μαθητές. Όλα τα άλλα είναι απλώς για κάνουμε κουβέντα.
Εν πάσει περιπτώσει, καλή επιτυχία σε όλους όσους έχουν πραγματικά ανάγκη τη μετάθεση (επιστροφή από νησιά, παντρεμένοι κ.ά).
"Οριστικά την Παρασκευή θα δοθούν στη δημοσιότητα τα ονόματα των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που παίρνουν μετάθεση , ύστερα από αίτησή τους, όπως δήλωσε στο esos.gr έγκυρη πηγή του υπουργείου Παιδείας.
Η ίδια πηγή δήλωσε ότι υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα να ανακοινωθούν τη Δευτέρα , εφόσον μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής δεν ολοκληρωθούν όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες."
Πηγή: www.esos.gr
Το Πάσχα είναι κοντά.
Στο μυαλό των εκπαιδευτικών κυριαρχεί μόνο ένα θέμα αυτό τον καιρό.
Οι μεταθέσεις.
Που θα μαστε του χρόνου;
Κανείς δεν ξέρει. Μάλλον στα ίδια.
Δεν είναι και το πιο σπουδαίο θέμα βέβαια. Αλλά για κάποιο λογο η λέξη μετάθεση μας γεμίζει άγχος. Όπως και στο στρατό. Λες και παίζει τον πιο καθοριστικό ρόλο η περιοχή που θα πας.
Το κυριότερο είναι το περιβάλλον, οι συνάδελφοι, το κλίμα στο σχολείο, οι μαθητές. Όλα τα άλλα είναι απλώς για κάνουμε κουβέντα.
Εν πάσει περιπτώσει, καλή επιτυχία σε όλους όσους έχουν πραγματικά ανάγκη τη μετάθεση (επιστροφή από νησιά, παντρεμένοι κ.ά).
"Οριστικά την Παρασκευή θα δοθούν στη δημοσιότητα τα ονόματα των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που παίρνουν μετάθεση , ύστερα από αίτησή τους, όπως δήλωσε στο esos.gr έγκυρη πηγή του υπουργείου Παιδείας.
Η ίδια πηγή δήλωσε ότι υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα να ανακοινωθούν τη Δευτέρα , εφόσον μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής δεν ολοκληρωθούν όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες."
Πηγή: www.esos.gr
Δευτέρα, Μαρτίου 17, 2008
Λίγο πριν το Πάσχα (Πενθήμερες και άλλα...)
Περάσαμε τα μέσα Μαρτίου.
Οι απεργίες δεν έχουν τελειωμό. ΔΕΗ, σκουπίδια, βενζίνη.
Από μεθαύριο κι εμείς στο χορό με 48ωρη.
Όι μαθητές είναι σε φάση 5ήμερης εκδρομής.
Ετοιμάζονται, έχουν ξεχάσει τα μαθήματα (και καλά κάνουν αυτή την περίοδο), αγοράζουν ρούχα, ψηφιακές μηχανές... Τους χαίρομαι. Φέτος δεν συνοδεύω, αλλά συνοδεύουν τέσσερις φίλοι μου.
Άγχος για τους καθηγητές-συνοδούς, αλλά και ευχαρίστηση. Γίνεσαι ένα με τα 18χρονα. Υπέροχη εμπειρία.
Κατά τα άλλα, πήζω στη δουλειά (στο αυτοκίνητο μάλλον) και προσπαθώ να τελειώσω το σπίτι μας για να μπούμε επιτέλους μέσα.
Καλό τετραήμερο για τους εκπαιδευτικούς (22-25 Μαρτίου)!!!
Οι απεργίες δεν έχουν τελειωμό. ΔΕΗ, σκουπίδια, βενζίνη.
Από μεθαύριο κι εμείς στο χορό με 48ωρη.
Όι μαθητές είναι σε φάση 5ήμερης εκδρομής.
Ετοιμάζονται, έχουν ξεχάσει τα μαθήματα (και καλά κάνουν αυτή την περίοδο), αγοράζουν ρούχα, ψηφιακές μηχανές... Τους χαίρομαι. Φέτος δεν συνοδεύω, αλλά συνοδεύουν τέσσερις φίλοι μου.
Άγχος για τους καθηγητές-συνοδούς, αλλά και ευχαρίστηση. Γίνεσαι ένα με τα 18χρονα. Υπέροχη εμπειρία.
Κατά τα άλλα, πήζω στη δουλειά (στο αυτοκίνητο μάλλον) και προσπαθώ να τελειώσω το σπίτι μας για να μπούμε επιτέλους μέσα.
Καλό τετραήμερο για τους εκπαιδευτικούς (22-25 Μαρτίου)!!!
Τρίτη, Μαρτίου 04, 2008
Και ο μπαμπάς μου βλέπει LOST...
Έβλεπα προχτές με τον πατέρα μου την 'Παραλία' με τον Ντι Κάπριο. Ωραία φύση, φοβερά τοπία, καλοκαίρι...
Ξαφνικά μου λέει ο πατέρας μου (που είναι 70φεύγα):
- Αυτό μοιάζει με το LOST! Το δείχνει ο Αnt1, εκείνο μωρέ που πέσανε από το αεροπλάνο, δεν το ξέρεις;
Έσκασα στα γέλια, ο μπαμπάς μου βλέπει LOST!!!!
ΥΓ.: Η Θεσσαλονίκη την Τσικνοπέμπτη ήταν απλά υπέροχη.
Όλη η πόλη στο πόδι, όλος ο κόσμος ντυμένος, ευδιάθετος, όλη η πόλη μια παρέα.
Βέβαια δεν καθόμασταν κάπου, αλλά καβατζωθήκαμε σε μια καντίνα στην Αριστοτέλους και το τσικνίσαμε εκεί!!!
Ξαφνικά μου λέει ο πατέρας μου (που είναι 70φεύγα):
- Αυτό μοιάζει με το LOST! Το δείχνει ο Αnt1, εκείνο μωρέ που πέσανε από το αεροπλάνο, δεν το ξέρεις;
Έσκασα στα γέλια, ο μπαμπάς μου βλέπει LOST!!!!
ΥΓ.: Η Θεσσαλονίκη την Τσικνοπέμπτη ήταν απλά υπέροχη.
Όλη η πόλη στο πόδι, όλος ο κόσμος ντυμένος, ευδιάθετος, όλη η πόλη μια παρέα.
Βέβαια δεν καθόμασταν κάπου, αλλά καβατζωθήκαμε σε μια καντίνα στην Αριστοτέλους και το τσικνίσαμε εκεί!!!
Δευτέρα, Φεβρουαρίου 18, 2008
Περί χιονιού και κακοκαιρίας...
Ορμώμενος από το post του dtsomp και από τα γεγονότα στη χώρα το Σαββατοκύριακο, ήθελα να εκφράσω την απορία μου:
Παλαιότερα, που δεν υπήρχαν μέσα και υπηρεσία για τις έκτακτες καιρικές συνθήκες, τι γινότανε; Υπήρχε τέτοιο χάος; Μήπως τραγικοποιούμε τα πράγματα;
Βέβαια, υπάρχουν και ελλείψεις...
Το είπε και ο παίκτης του Παναθηναικού, ο Helder Postiga, μετά την αναβολή του αγώνα Ατρόμητος-Παναθηναικός λόγω χιονιού:
"Καλά, που είναι το θερμαινόμενο δάπεδο για να λιώσουνε τα χιόνια;"
Εδώ, στο ΟΑΚΑ, που υπήρχε μουσαμάς, δεν τοποθετήθηκε, γιατί δεν μπορούσαν να τον μαζέψουν μετά...
Υ.Γ.: Έχω πήξει με κάτι εργασίες του ΚΕΕΕΝΑΠ για μια επιμόρφωση, τρέχω σαν τον Βέγγο για το σπίτι μου (φτάσαμε αισίως στο στάδιο του βαψίματος) και δεν προλαβαίνω να κάνω τίποτα...
Περιμένω πως και πως το Πάσχα...
Παλαιότερα, που δεν υπήρχαν μέσα και υπηρεσία για τις έκτακτες καιρικές συνθήκες, τι γινότανε; Υπήρχε τέτοιο χάος; Μήπως τραγικοποιούμε τα πράγματα;
Βέβαια, υπάρχουν και ελλείψεις...
Το είπε και ο παίκτης του Παναθηναικού, ο Helder Postiga, μετά την αναβολή του αγώνα Ατρόμητος-Παναθηναικός λόγω χιονιού:
"Καλά, που είναι το θερμαινόμενο δάπεδο για να λιώσουνε τα χιόνια;"
Εδώ, στο ΟΑΚΑ, που υπήρχε μουσαμάς, δεν τοποθετήθηκε, γιατί δεν μπορούσαν να τον μαζέψουν μετά...
Υ.Γ.: Έχω πήξει με κάτι εργασίες του ΚΕΕΕΝΑΠ για μια επιμόρφωση, τρέχω σαν τον Βέγγο για το σπίτι μου (φτάσαμε αισίως στο στάδιο του βαψίματος) και δεν προλαβαίνω να κάνω τίποτα...
Περιμένω πως και πως το Πάσχα...
Πέμπτη, Ιανουαρίου 10, 2008
ADSL - questioning...
Θα μου επιτέλους κανείς τι να βάλω σπίτι μου;
Forthnet 2play ή να περιμένω τον ΟΤΕ;;;
Να το παίξω παραδοσιακός ή προχωρημένος;
Να ακούσω την Μαρία ή τον Γιώργο;
Να ζει κανείς ή να μη ζει;
That is the question...
Forthnet 2play ή να περιμένω τον ΟΤΕ;;;
Να το παίξω παραδοσιακός ή προχωρημένος;
Να ακούσω την Μαρία ή τον Γιώργο;
Να ζει κανείς ή να μη ζει;
That is the question...
Διακοπές τα Χριστούγεννα - Εργένης ή couple?
Πέρασα καλά τα Χριστούγεννα. Έφαγα αρκετά, συνάντησα συγγενείς, φίλους.
Πήγα το ταξιδάκι στο Λονδίνο (μετά της συζύγου) με μεγάλη παρέα. Είδα μέρη, κόσμο. Είχα και τα γνωστά τρεξίματα με το σπίτι που φτιάχνουμε (οικογενειάρχης γαρ). Ένιωσα ότι δημιουργούμε κάτι.
Μίλησα με φίλο μου εργένη. Ο οποίος "σιχάθηκε" τον εαυτό του από τα ξενύχτια και τις ατασθαλίες των φετινών Χριστουγέννων. Αυτός θα ήθελε να αράξει και να περάσει τις γιορτές του ήρεμος και νηφάλιος.
Άλλοι φίλοι μου, παντρεμένοι, βαρέθηκαν τη ζωή τους. Κάθε Χριστούγεννα τα ίδια.
Αναπολούν τις μέρες της ελευθερίας τους, τις βόλτες στα μπουζούκια, τις γκόμενες, το γήπεδο...
Εγώ ευτυχώς είμαι κάπου στη μέση. Κάπου κάπου θέλω να κοπροσκυλιάσω, αλλά δεν μου λείπει και τίποτα από τις παλιές μου συνήθειες. Κάνω σχεδόν ό, τι μου αρέσει, έχω τα χόμπι μου, τους φίλους μου και , κυρίως, τη γυναίκα μου.
Τελικά, πάντα θα θέλουμε κάτι λίγο παραπάνω από αυτό που έχουμε.
Πήγα το ταξιδάκι στο Λονδίνο (μετά της συζύγου) με μεγάλη παρέα. Είδα μέρη, κόσμο. Είχα και τα γνωστά τρεξίματα με το σπίτι που φτιάχνουμε (οικογενειάρχης γαρ). Ένιωσα ότι δημιουργούμε κάτι.
Μίλησα με φίλο μου εργένη. Ο οποίος "σιχάθηκε" τον εαυτό του από τα ξενύχτια και τις ατασθαλίες των φετινών Χριστουγέννων. Αυτός θα ήθελε να αράξει και να περάσει τις γιορτές του ήρεμος και νηφάλιος.
Άλλοι φίλοι μου, παντρεμένοι, βαρέθηκαν τη ζωή τους. Κάθε Χριστούγεννα τα ίδια.
Αναπολούν τις μέρες της ελευθερίας τους, τις βόλτες στα μπουζούκια, τις γκόμενες, το γήπεδο...
Εγώ ευτυχώς είμαι κάπου στη μέση. Κάπου κάπου θέλω να κοπροσκυλιάσω, αλλά δεν μου λείπει και τίποτα από τις παλιές μου συνήθειες. Κάνω σχεδόν ό, τι μου αρέσει, έχω τα χόμπι μου, τους φίλους μου και , κυρίως, τη γυναίκα μου.
Τελικά, πάντα θα θέλουμε κάτι λίγο παραπάνω από αυτό που έχουμε.
Τρίτη, Ιανουαρίου 01, 2008
London - back home...
Ήταν τέλεια.
Δεν είχα ξαναπάει Λονδίνο.
Και μου άρεσε πολύ.
Έχει κάτι διαφορετικό αυτή η πόλη.
Δεν είναι απλά μια μεγαλούπολη.
Έχει έναν αέρα.
Είναι τα κτίρια, είναι οι δρόμοι, είναι η ευγένεια, είναι η ατμόσφαιρα...
Η παρέα ξεκίνησε με πολλή ενέργεια και μέσα σε τέσσερις μέρες γύρισε σε αρκετά μέρη.
Picadilly, Oxford Street, Soho, Covent Garden, Leicester Square,
China Town, Stanford Bridge (παρόλο που είμαι West Ham), St Paul's,
Trafalgar Square,Westminster, Big Ben, Abbey, London Eye, Tate Modern,
St James' Park, Madame Tussauds, British Museum, Natural History Museum,
Hyde Park, Kensington, Knightsbridge, Camden Town...
Και επειδή στην παρέα υπήρχαν και γυναίκες, δεν έλειψαν οι απαραίτητες επισκέψεις στο Harrods, στα μαγαζιά της Oxford Street και στα Burberry's.
Με θετικές απόψεις για το Λονδίνο, ήδη ετοιμάζουμε νοερά το επόμενο ταξίδι...
Καλή χρονιά και υγεία σε όλους...
Τρίτη, Δεκεμβρίου 25, 2007
London tonight...
Ετοιμάζουμε βαλίτσες για Λονδίνο.
Ρούχα, κασκόλ, γάντια, ψηφιακές...
Χθες είδα στις ειδήσεις ότι ακυρώθηκαν δεκάδες πτήσεις από Heathrow λόγω ομίχλης.
Ελπίζω αύριο το πρωί να είναι καλύτερα τα πράγματα...
Πετάμε λοιπόν τα ξημερώματα για Λονδίνο μέσω Ζυρίχης.
Μεγάλη παρέα, συνάδελφοι και φίλοι που γνωριστήκαμε στη Λήμνο. Κάποιοι είναι ακόμα εκεί, κάποιοι έχουν φύγει. Επανασύνδεση μετά από καιρό και ταξιδάκι στο εξωτερικό. Έχουμε πολλά να πούμε, πολλά να δούμε...
Καλά Χριστούγεννα σε όλους...
Ρούχα, κασκόλ, γάντια, ψηφιακές...
Χθες είδα στις ειδήσεις ότι ακυρώθηκαν δεκάδες πτήσεις από Heathrow λόγω ομίχλης.
Ελπίζω αύριο το πρωί να είναι καλύτερα τα πράγματα...
Πετάμε λοιπόν τα ξημερώματα για Λονδίνο μέσω Ζυρίχης.
Μεγάλη παρέα, συνάδελφοι και φίλοι που γνωριστήκαμε στη Λήμνο. Κάποιοι είναι ακόμα εκεί, κάποιοι έχουν φύγει. Επανασύνδεση μετά από καιρό και ταξιδάκι στο εξωτερικό. Έχουμε πολλά να πούμε, πολλά να δούμε...
Καλά Χριστούγεννα σε όλους...
Πέμπτη, Νοεμβρίου 29, 2007
Μαλακάσα (σε άσχετο χρόνο...)
Κάτι άσχετο με την εποχή.
Αλλά ήθελα να το ανεβάσω.
Rockwave. Μαλακάσα. Tera Vibe. 3 - 4 ώρες πριν βγουν οι Metallica.
Τρεις καθηγητές και ένας άνεργος (κοινώς ρεμάλι:)).
Η φωτογραφία είναι ένα πρόχειρο πανοραμικό (κολλάζ απο φωτογραφίες με κάλυψη 360 μοιρών).
Προσφορά από τον Πάνο.
ΥΓ.: Ακούω Ocean Spray από Manic Street Preachers...
Βήχας...
Καταραμένος βήχας.
Μ' έχει πιάσει και δεν μ' αφήνει.
Κάθε χρόνο, τον ίδιο καιρό.
Κάθε χρόνο, τα ίδια φάρμακα.
Ένα τύπου spray και κάτι φακελάκια, σαν βιταμίνες, που διαλύονται στο νερό.
Και κάθε χρόνο δεν φεύγει με τίποτα.
Και βήχω.
Και βήχω.
Έχουν σπάσει τα νεύρα μου.
Και των γύρω μου.
Ρε Άγιε Βασίλη, αντί να μου φέρεις τίποτα, δεν παίρνεις τον βήχα μου;
Μ' έχει πιάσει και δεν μ' αφήνει.
Κάθε χρόνο, τον ίδιο καιρό.
Κάθε χρόνο, τα ίδια φάρμακα.
Ένα τύπου spray και κάτι φακελάκια, σαν βιταμίνες, που διαλύονται στο νερό.
Και κάθε χρόνο δεν φεύγει με τίποτα.
Και βήχω.
Και βήχω.
Έχουν σπάσει τα νεύρα μου.
Και των γύρω μου.
Ρε Άγιε Βασίλη, αντί να μου φέρεις τίποτα, δεν παίρνεις τον βήχα μου;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Yesterday
Nikos is "lost" completly... 18:32
29 January
Nikos is "lost" again... 21:48