ΓΕΡΑΣΑ...

Ήμουν για ρετσίνα με ένα φιλικό ζευγάρι (μαζί με την γυναίκα μου φυσικά). Τα ήπιαμε, φάγαμε, σκάσαμε (ένα γεμιστό μπιφτέκι special) και μιλήσαμε γενικά για τα σχέδιά μας. Είδαμε και οι 4 φωτογραφίες από τους αρραβώνες μας και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι γέρασα...

Όχι και πολύ, αλλά ένιωσα ότι μεγάλωσα ρε παιδί μου. Συζητήσεις για σπίτια, δουλειές, πεθερικά και γάμους, όλα αυτά με παραξένεψαν. Ξαφνικά ζωντάνεψα, πλακώθηκα στις ρετσίνες και συμπεριφέρθηκα ως έφηβος...

Τώρα στο σπίτι ακούω Neil Young, Zeppelin και Dio. Θεέ μου, ευτυχώς δεν γέρασα...

Hey hey, my my
Rock n' roll can never die
There' s more to the picture
than meets the eye
Hey hey, my my

nygeion

Τελικά ήρθανε!!!

Ήρθανε οι μαθητές μου τελικά. Ήταν 5-6 και κάναμε ένα πολύ ωραίο μάθημα. Όχι, δεν ειρωνεύομαι... Λύσαμε ασκήσεις προγραμματισμού, κάναμε μια μίνι επανάληψη, μιλήσαμε για τους HIM, για τους Sabbath, για την Μάρω Λύτρα, για το Νίνο, μιλήσαμε για multimedia, δίκτυα... και κάπου εκεί χτύπησε το κουδούνι. Βρε πως περνάνε 4 ώρες μέσα σε μια τάξη!!!
Τώρα, έχοντας δει και τον Εξορκιστή στη TV, λέω να την πέσω για ύπνο...

ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ...

Κάθομαι στην έδρα και περιμένω... Σαν τον Καβάφη που περίμενε τους βαρβάρους.
Εγώ περιμένω τους μαθητές μου. Πιο πριν, είχα ένα δίωρο κενό. Πήγα με 2 μαθητές μου για καφεδάκι. Μετά μια βόλτα στην πόλη και ξανά για μάθημα. Εγώ στην ώρα μου, με τα βιβλία και τον μαρκαδόρο μου, αλλά οι μαθητές άφαντοι. Κανείς. Όλοι απόντες. Και περιμένω...

Ταξίδι στην μνήμη και στην μη - μνήμη

Κι έτσι τώρα προσεύχομαι: «Ω, καλή μου βασίλισσα Λοάνα, στο όνομα του απεγνωσμένου έρωτά σου, δεν σου ζητώ να ξυπνήσεις από τον πέτρινο ύπνο τους τα χιλιόχρονα θύματά σου, αλλά μονάχα να μου ξαναφέρεις ένα πρόσωπο... Εγώ που, από την έσχατη λίμνη του αναγκαστικού ύπνου μου, είδα αυτά που είδα, σου ζητώ να με βγάλεις από δω και να μου δώσεις την υγειά μου».Μήπως όσοι γιατρεύονται από θαύμα, δεν γιατρεύονται μόνο και μόνο επειδή έδειξαν την πίστη τους στο θαύμα; Έτσι κι εγώ λαχταρώ με όλη μου την ψυχή να με γιατρέψει η βασίλισσα Λοάνα. Φορτίζω αυτή την ελπίδα με τόση ένταση ώστε, αν δεν ήμουν ήδη σε κώμα, θα μου ερχόταν αποπληξία...
Η πλοκή: Ένας έμπορος βιβλίων που πάσχει από αμνησία ξαναβρίσκει τη μνήμη του καθώς σιγά σιγά εγκαταλείπεται σ' ένα δαιμονικό στρόβιλο σπαραγμάτων από αγαπημένα μυθιστορήματα, ποιήματα, κινηματογραφικές ταινίες και κόμικς.
Η μαγεία: Μια απολαυστική ιστορία για τα τελευταία εβδομήντα χρόνια, από το Δεύτερο Παγκόσμιο έως σήμερα, σ' ένα χειμαρρώδες μυθιστόρημηα όπου η ζωή μεταμορφώνεται σε ανεξάντλητο πολύχρωμο κόμικ.
Το εικονογραφημένο αριστούργημα: Μετά το Όνομα του Ρόδου, το Μπαουντολίνο και το Νησί της προηγούμενης μέρας, η Μυστηριώδης φλόγα της βασίλισσας Λοάνα αναδεικνύεται αναμφισβήτητα ως το μυθιστόρημα των μυθιστορημάτων του Ουμπέρτο Έκο.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Ατελείωτο ταξίδι μου στην μνήμη
Ίσως ξέχασα ποιος είμαι και που πάω
Η ζωή μου ένα ασήμαντο παιχνίδι
Μα εγω ξέχασα κανόνες και σε χάνω ...

N.Y.
nygeion

Βόλτα στο Super market

Η γυναίκα μου, μου δίνει το χαρτάκι με τα ψώνια. Θα μας πάρει καμμιά ωρα, σκέφτομαι...
Το super ασφυκτικά γεμάτο. Κόσμος πάνω κάτω, ζαλίζομαι. Το κεφάλι μου πάει να σπάσει...
- Φεύγω, πάω λίγο στα βιβλία...
- Ελα δω, έχουμε πολλά ψώνια!
- Ξεκίνα και θα ρθω σε λίγο...
Στο stand με τα βιβλία δεν είναι κανείς. Μόνος, άνετος και ήρεμος ψάχνω για καινούριες κυκλοφορίες. Προσπερνάω τον Κώδικα Davinci και τα DanBrownίστικα και κολλάω στον αγαπημένο μου.
"Η μυστηριώδης φλόγα της βασίλισσας Λοάνα".
Το τσίμπησα και πήγα στη σειρά μου για κασέρια. Τελικά το βράδυ δεν θα δω ΑΥΠΝΙΕΣ...