Πλησιάζει και φέτος το τέλος της σχολικής χρονιάς. Μια χρονιά που με βρήκε για πρώτη φορά σε Γενικό Λύκειο και σε Γυμνάσιο.
Το αντικείμενο μου ήταν γνωστό στο μάθημα των πανελληνίων και είχα μεγάλη ελευθερία επιλογών για τα μαθήματα επιλογής στο Λύκειο.
Ήταν μια αρκετά καλή χρονιά. Καλά παιδιά (μαθητές και συνάδελφοι), εκδρομές, γιορτές, αστεία...
Πέρασε όμως και η πρώτη χρονιά του μεταπτυχιακού. Με κούρασε αρκετά, δεν μπορώ να πω...
Σχεδόν όλα τα απογεύματα της εβδομάδας με βρήκανε στο ΠΑ.ΜΑΚ. για μάθημα.
Πολλές εργασίες, πάρα πολλές...
Και εκεί όμως δημιουργήθηκε μια δυνατή παρέα.
Πάει κι αυτή η χρονιά...
Your head will collapse,
if there's nothing in it,
And you'll ask yourself
Where is my mind?
Where is my mind?
Where is my mind?
Κυριακή, Ιουνίου 26, 2011
Τετάρτη, Απριλίου 27, 2011
Δευτέρα, Απριλίου 11, 2011
Code smells και Refactoring (IΙ)...
Refused Bequest code smell...
Τελικά για κάπου εκεί πάει το πράγμα. Μετά από την τελευταία συνάντηση με τον καθηγητή μου
(η οποία συνάντηση με πελάγωσε οφείλω να πω!), επικεντρώνω την προσοχή μου για τη διπλωματική στο γνωστό bad smell Refused Bequest...
Τι είναι όμως το Refused Request Smell?
Αν μία κλάση κληρονομεί μια άλλη κλάση, αλλά δεν χρησιμοποιεί ποτέ την κληρονομημένη λειτουργικότητα, θα πρέπει άραγε πραγματικά να χρησιμοποιεί κληρονομικότητα;
Τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να εντοπίζονται αυτόματα μέσα στον κώδικα (αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι) και αν τηρούνται οι κατάλληλες προυποθέσεις (δύσκολα papers...), με τα κατάλληλα refactorings να αναδομείται ο κώδικάς μας.
Με περιμένει αρκετή δουλειά...
Τελικά για κάπου εκεί πάει το πράγμα. Μετά από την τελευταία συνάντηση με τον καθηγητή μου
(η οποία συνάντηση με πελάγωσε οφείλω να πω!), επικεντρώνω την προσοχή μου για τη διπλωματική στο γνωστό bad smell Refused Bequest...
Τι είναι όμως το Refused Request Smell?
Αν μία κλάση κληρονομεί μια άλλη κλάση, αλλά δεν χρησιμοποιεί ποτέ την κληρονομημένη λειτουργικότητα, θα πρέπει άραγε πραγματικά να χρησιμοποιεί κληρονομικότητα;
Τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να εντοπίζονται αυτόματα μέσα στον κώδικα (αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι) και αν τηρούνται οι κατάλληλες προυποθέσεις (δύσκολα papers...), με τα κατάλληλα refactorings να αναδομείται ο κώδικάς μας.
Με περιμένει αρκετή δουλειά...
Πέμπτη, Μαρτίου 31, 2011
Code smells και Refactoring (I)...
Δεύτερο εξάμηνο στο MSc και νωρίς νωρίς ψάχνουμε για θέματα διπλωματικής.
Κάτι έχω στο νου μου, κάπου φαίνονται να πηγαίνουν τα πράγματα...
Όλες οι σπουδές μου ήταν γεμάτες με κώδικα...
Γλώσσες προγραμματισμού ( παλιές, καινούριες, scripting, web, objects, classes, εκπαιδευτικές ....) και χαμός...
Δεν θα μπορούσα να το αποφύγω τώρα...
Έτσι ψάχνομαι για εργασία που αφορά την ανίχνευση γνωστών bad code smells και διόρθωσή τους με refactoring.
Καθώς η διαδικασία προχωράει θα έχω και νεότερα...
Τετάρτη, Μαρτίου 02, 2011
MSc in PAOK...
Στο διάλειμμα του απογευματινού μαθήματος στο μεταπτυχιακό...
Κανουμε Javascript, html και css... εισαγωγικά πράγματα, πριν ξεκινήσουμε κάποια προχωρημένα θέματα σε php...
Στις 21:00 όμως παίζει ο ΠΑΟΚ...
Το μυαλό μας (και το αυτί μας - radio) στο ΟΑΚΑ...
Κανουμε Javascript, html και css... εισαγωγικά πράγματα, πριν ξεκινήσουμε κάποια προχωρημένα θέματα σε php...
Στις 21:00 όμως παίζει ο ΠΑΟΚ...
Το μυαλό μας (και το αυτί μας - radio) στο ΟΑΚΑ...
Κυριακή, Φεβρουαρίου 20, 2011
Κατέφθασαν...
Μετά από αρκετές ημέρες αναμονή, κατέφθασαν τα βιβλία (μαζί με κάποια DVDs), που είχα παραγγείλει από το Amazon.
Χωρίς μεταφορικά έξοδα, αλλά με αρκετή καθυστέρηση, το δέμα με τα βιβλία και τα DVD με περίμεναν στο ταχυδρομείο.
Το δέμα περιείχε:
1. Cass (Cass Pennant)
Η βιογραφία του πιο γνωστού αρχηγού της περίφημης ομάδας hooligan της West Ham, της ICF (InterCity Firm)...
2. Terrace Legends (Cass Pennant and Martin King)
Συνεντεύξεις και ντοκουμέντα δοσμένα από αρχηγούς και μέλη ομάδων hooligans της Βρετανίας στα 70s - 80s...
3. Cockney Reject (Jeff Turner)
Βιογραφία του Jeff Turner, μέλους της θρυλικής Οi punk βρετανικής μπάντας, Cockney Rejects...
Cockney Rejects - We are the Firm
4. The little book of West Ham (Robert Lodge)
Περίπου 200 δηλώσεις πρωταγωνιστών και αντιπάλων της West Ham...
... και 5 DVD με θέμα το αγγλικό ποδόσφαιρο στα 70s-80s και την ομάδα της West Ham.
Μήπως είμαι κολλημένος με το ποδόσφαιρο και τη μουσική (συνδυάζοντας πάντα τη βιβλιοφαγία);
Χωρίς μεταφορικά έξοδα, αλλά με αρκετή καθυστέρηση, το δέμα με τα βιβλία και τα DVD με περίμεναν στο ταχυδρομείο.
Το δέμα περιείχε:
1. Cass (Cass Pennant)
Η βιογραφία του πιο γνωστού αρχηγού της περίφημης ομάδας hooligan της West Ham, της ICF (InterCity Firm)...2. Terrace Legends (Cass Pennant and Martin King)
Συνεντεύξεις και ντοκουμέντα δοσμένα από αρχηγούς και μέλη ομάδων hooligans της Βρετανίας στα 70s - 80s...3. Cockney Reject (Jeff Turner)
Βιογραφία του Jeff Turner, μέλους της θρυλικής Οi punk βρετανικής μπάντας, Cockney Rejects...
Cockney Rejects - We are the Firm
4. The little book of West Ham (Robert Lodge)
Περίπου 200 δηλώσεις πρωταγωνιστών και αντιπάλων της West Ham...... και 5 DVD με θέμα το αγγλικό ποδόσφαιρο στα 70s-80s και την ομάδα της West Ham.
Μήπως είμαι κολλημένος με το ποδόσφαιρο και τη μουσική (συνδυάζοντας πάντα τη βιβλιοφαγία);
Παρασκευή, Ιανουαρίου 28, 2011
Επιστροφή με Nick Hornby (Η Τζούλιετ γυμνή)...
Ανάμεσα σε εργασίες για το πανεπιστήμιο, σε βαθμολογίες για τους μαθητές, σε τεράστια και ογκώδη βιβλία ( Δίκτυα και ΒΔ...), σε εκατοντάδες γραμμές κώδικα και σε ιώσεις που με τριγυρνούν, βρήκα χρόνο για λίγη βιβλιοφαγία...
Ναι, λίγο πριν να κοιμηθώ, κάθε βράδυ, διαβάζω διάφορα βιβλία.
Το τελευταίο, που μόλις πριν μια εβδομάδα τελείωσα, είναι το "Η Τζουλιετ γυμνή" του Βρετανού Nick Hornby.
Πρόκειται για το τελευταίο μυθιστόρημα του Hornby και το 1ο που δεν το διάβασα από το αγγλικό πρωτότυπο. Κατά τη διάρκεια μιας συνιθισμένης μου βόλτας στο Public, έπεσα πάνω στην ελληνική μεταφρασμένη έκδοση με το απλά υπέροχο εξώφυλλο...
Η αίσθηση του τέλεια γυαλιστερού εξώφυλλου με έκανε να προτιμήσω την ελληνική έκδοση από την κλασική αγγλική Penguin paperback έκδοση.
Οι εμμονές του Hornby με τη μουσική ξεδιπλώνονται και σ΄αυτό το βιβλίο. Από το High Fidelity είχε να ασχοληθεί με ένα τέτοιο θέμα, που έχει σαν background τον κόσμο της μουσικής. Η μουσική, πάντως, παραμένει απλώς ενα χαλί για την ιστορία, η οποία τριγυρίζει γύρω από κάποιες προβληματικές, ελλιπείς ανθρώπινες σχέσεις...
Ένα βαρετό ζευγάρι που ζει σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη της Αγγλίας, ένας μουσικός που παράτησε την καριέρα του και έχει παιδιά σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, δυο παράξενοι χορευτές που αναπολούν το παρελθόν....
Το βιβλίο δεν έχει ιδιαίτερη πλοκή, αλλά εστιάζει στους παράξενους χαρακτήρες - πρωταγωνιστές και στα παράξενα προσωπικά προβλήματα - διλήμματα που αντιμετωπίζουν.
Ωραία αίσθηση αφήνει και η προσπάθεια του Hornby να μπλέξει σ' αυτό το ψηφιδωτό και την οπτική της "απρόσωπης" ηλεκτρονικής επικοινωνίας (μέσω e-mail και forum) που τελικά καταλήγει σε κάτι ουσιαστικό και χειροπιαστό.
Σε όσους αρέσουν οι ιστορίες με κρίσεις της μέσης ηλικίας και με αλλαγές στην πορεία της ζωής, χωρίς όμως να είναι μελό ή διδακτικές, σε συνδυασμό με μια γαρνιτούρα ροκ μουσικής και δισκογραφίας, το Τζούλιετ γυμνή θα είναι μια απόλαυση.
Για τους υπόλοιπους, απλώς ένα ακόμη μυθιστόρημα του Hornby...
Για μένα: σίγουρα δεν φτάνει τα επίπεδα του High Fidelity ή του A Long Way Down, αλλά δεν είναι και τόσο χλιαρό όσο το About A Boy. Διαβάζεται ευχάριστα και για μένα που λατρεύω τη μουσική ήταν αρκετά ενδιαφέρον...
Σας το προτείνω, λοιπον...
Τα λέμε σύντομα, μετά τους ελέγχους!
Ναι, λίγο πριν να κοιμηθώ, κάθε βράδυ, διαβάζω διάφορα βιβλία.
Το τελευταίο, που μόλις πριν μια εβδομάδα τελείωσα, είναι το "Η Τζουλιετ γυμνή" του Βρετανού Nick Hornby.
Πρόκειται για το τελευταίο μυθιστόρημα του Hornby και το 1ο που δεν το διάβασα από το αγγλικό πρωτότυπο. Κατά τη διάρκεια μιας συνιθισμένης μου βόλτας στο Public, έπεσα πάνω στην ελληνική μεταφρασμένη έκδοση με το απλά υπέροχο εξώφυλλο...
Η αίσθηση του τέλεια γυαλιστερού εξώφυλλου με έκανε να προτιμήσω την ελληνική έκδοση από την κλασική αγγλική Penguin paperback έκδοση.
Οι εμμονές του Hornby με τη μουσική ξεδιπλώνονται και σ΄αυτό το βιβλίο. Από το High Fidelity είχε να ασχοληθεί με ένα τέτοιο θέμα, που έχει σαν background τον κόσμο της μουσικής. Η μουσική, πάντως, παραμένει απλώς ενα χαλί για την ιστορία, η οποία τριγυρίζει γύρω από κάποιες προβληματικές, ελλιπείς ανθρώπινες σχέσεις...
Ένα βαρετό ζευγάρι που ζει σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη της Αγγλίας, ένας μουσικός που παράτησε την καριέρα του και έχει παιδιά σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, δυο παράξενοι χορευτές που αναπολούν το παρελθόν....
Το βιβλίο δεν έχει ιδιαίτερη πλοκή, αλλά εστιάζει στους παράξενους χαρακτήρες - πρωταγωνιστές και στα παράξενα προσωπικά προβλήματα - διλήμματα που αντιμετωπίζουν.
Ωραία αίσθηση αφήνει και η προσπάθεια του Hornby να μπλέξει σ' αυτό το ψηφιδωτό και την οπτική της "απρόσωπης" ηλεκτρονικής επικοινωνίας (μέσω e-mail και forum) που τελικά καταλήγει σε κάτι ουσιαστικό και χειροπιαστό.
Σε όσους αρέσουν οι ιστορίες με κρίσεις της μέσης ηλικίας και με αλλαγές στην πορεία της ζωής, χωρίς όμως να είναι μελό ή διδακτικές, σε συνδυασμό με μια γαρνιτούρα ροκ μουσικής και δισκογραφίας, το Τζούλιετ γυμνή θα είναι μια απόλαυση.
Για τους υπόλοιπους, απλώς ένα ακόμη μυθιστόρημα του Hornby...
Για μένα: σίγουρα δεν φτάνει τα επίπεδα του High Fidelity ή του A Long Way Down, αλλά δεν είναι και τόσο χλιαρό όσο το About A Boy. Διαβάζεται ευχάριστα και για μένα που λατρεύω τη μουσική ήταν αρκετά ενδιαφέρον...
Σας το προτείνω, λοιπον...
Τα λέμε σύντομα, μετά τους ελέγχους!
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 17, 2010
Επιστροφή μετα από 1,5 χρόνο...
Οι καιροί αλλάξανε...
Οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Twitter, Myspace) μας κατακλύσανε.
Το αγαπημένο μου blogάκι έμεινε παραπονεμένο και παραμελημένο.
Ξ'έχασα τους παλιούς μου φίλους bloggers.
Μαθαίνω τα νέα τους από το Facebook.
Θα κάνω μια ύστατη προσπάθεια να επιστρέψω στο blog.
Όσο πιο συχνά μπορώ.
Με νέα από την εκπαίδευση, από την καθημερινότητά μου, από τη μουσική και από την αγαπημένη μου βιβλιοφαγία...
Ελπίζω να τηρήσω την υπόσχεσή μου...
Καλημέρα.
Πέμπτη, Απριλίου 16, 2009
HOTEL ZOO 2009 – ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΖΩΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ
HOTEL ZOO 2009 – ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΖΩΑ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ
ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΕΩΣ 30.06.09
ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ATHENS VOICE
Η ζωολογική λογοτεχνία είναι παλαιότατη, αχανής και ποικίλη. Σε ευσεβιστική, λαϊκή ή έντεχνη αφήγηση, ρεαλιστική ή αλληγορική εκδοχή, ο ζωομορφισμός στην τέχνη της αφήγησης έχει αφήσει έντονα χνάρια: Όμηρος, Παλαιά Διαθήκη, Αίσωπος, Λα Φοντέν, Λόντον, Μπλέικ, Πόου, Βερν, Μέλβιλ, Κάφκα, Χεμινγουέι, Όργουελ, Μπόρχες, Ιονέσκο, Κορτάσαρ, Πελέβιν, αλλά και Ροΐδης, Μητσάκης, Λασκαράτος, Καρκαβίτσας, Κόντογλου, Πεντζίκης, Τσίρκας, κ.ά.
Φυσικά μια ιστορία με ζώα δεν εξαντλείται στην τρέχουσα αστική ζωοφιλία, ειδικά στις μέρες μας, με την εξαφάνιση σπάνιων ειδών της πανίδας, τα πειραματόζωα ή τα μεταλλαγμένα ζώα. Φωτεινή ή ζοφερή χροιά, δραματικός ή ειρωνικός τόνος, φαντασιωτικό ή ρεαλιστικό πλαίσιο είναι απλώς αφορμές ώστε να καθρεφτιστούμε και να μιλήσουμε για τον εαυτό μας και τον κόσμο.
Αυτό είναι το νέο πλαίσιο γραφής του Hotel 2009, μια ιστορία όπου θα πρωταγωνιστούν ζώα. Για τέταρτη συνεχή χρονιά, διαδοχικά, μετά το Hotel Βιζυηνός, Μετανάστευση και Internet, το Hotel Zoo. Σ’ αυτό το νέο λογοτεχνικό παιχνίδι συμμετέχουν οι πεζογράφοι Άντζελα Δημητρακάκη, Ισίδωρος Ζουργός, Δημήτρης Σωτάκης, Κώστας Γκαζής (ο νικητής του Hotel Internet), ενώ το όλο εγχείρημα θα φωτίσει από θεωρητική σκοπιά η κριτικός λογοτεχνίας Λίνα Πανταλέων.
Η εκδότρια Άννα Πατάκη και ο Μισέλ Φάις, κατά τα ειωθότα, θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση των έξι καλύτερων ζωολογικών ιστοριών.
Δεκτές γίνονται συμμετοχές που θα έχουν ημερομηνία αποστολής έως την 30ή Ιουνίου 2009 (σφραγίδα ταχυδρομείου). Τέλη Σεπτεμβρίου θα ανακοινωθεί ο βραχύς κατάλογος των 12 διακριθέντων. Αρχές Νοεμβρίου, σε ειδική εκδήλωση, θα παρουσιαστεί ο συλλογικός τόμος των 6+4 διηγημάτων, όπου θα μάθουμε και το όνομα του βραβευμένου διηγηματογράφου.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όσοι δεν έχουν εκδώσει πεζογραφικό βιβλίο. Τα διηγήματα πρέπει να είναι σε έντυπη μορφή, δακτυλογραφημένα με μονό διάστιχο και να συνοδεύονται από CD (κι όχι δισκέτα) με το κείμενο σε ηλεκτρονική μορφή. Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να στείλουν κείμενα των 5.000-7.000 λέξεων, καθώς και ένα ευσύνοπτο βιογραφικό τους με στοιχεία επικοινωνίας, ταχυδρομικά στις Εκδόσεις Πατάκη στη διεύθυνση Παναγή Τσαλδάρη 38, 104 37 Αθήνα, με την ένδειξη «Για το διαγωνισμό διηγήματος», υπόψη του κου Γιώργου Πάντσιου (τηλ. 210.52.05.651, 210.36.50.051).
Συμμετοχές έως 30.06.09
Χορηγός επικοινωνίας: Athens Voice
Εκδόσεις Πατάκη
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ
ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΕΩΣ 30.06.09
ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ATHENS VOICE
Η ζωολογική λογοτεχνία είναι παλαιότατη, αχανής και ποικίλη. Σε ευσεβιστική, λαϊκή ή έντεχνη αφήγηση, ρεαλιστική ή αλληγορική εκδοχή, ο ζωομορφισμός στην τέχνη της αφήγησης έχει αφήσει έντονα χνάρια: Όμηρος, Παλαιά Διαθήκη, Αίσωπος, Λα Φοντέν, Λόντον, Μπλέικ, Πόου, Βερν, Μέλβιλ, Κάφκα, Χεμινγουέι, Όργουελ, Μπόρχες, Ιονέσκο, Κορτάσαρ, Πελέβιν, αλλά και Ροΐδης, Μητσάκης, Λασκαράτος, Καρκαβίτσας, Κόντογλου, Πεντζίκης, Τσίρκας, κ.ά.
Φυσικά μια ιστορία με ζώα δεν εξαντλείται στην τρέχουσα αστική ζωοφιλία, ειδικά στις μέρες μας, με την εξαφάνιση σπάνιων ειδών της πανίδας, τα πειραματόζωα ή τα μεταλλαγμένα ζώα. Φωτεινή ή ζοφερή χροιά, δραματικός ή ειρωνικός τόνος, φαντασιωτικό ή ρεαλιστικό πλαίσιο είναι απλώς αφορμές ώστε να καθρεφτιστούμε και να μιλήσουμε για τον εαυτό μας και τον κόσμο.
Αυτό είναι το νέο πλαίσιο γραφής του Hotel 2009, μια ιστορία όπου θα πρωταγωνιστούν ζώα. Για τέταρτη συνεχή χρονιά, διαδοχικά, μετά το Hotel Βιζυηνός, Μετανάστευση και Internet, το Hotel Zoo. Σ’ αυτό το νέο λογοτεχνικό παιχνίδι συμμετέχουν οι πεζογράφοι Άντζελα Δημητρακάκη, Ισίδωρος Ζουργός, Δημήτρης Σωτάκης, Κώστας Γκαζής (ο νικητής του Hotel Internet), ενώ το όλο εγχείρημα θα φωτίσει από θεωρητική σκοπιά η κριτικός λογοτεχνίας Λίνα Πανταλέων.
Η εκδότρια Άννα Πατάκη και ο Μισέλ Φάις, κατά τα ειωθότα, θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση των έξι καλύτερων ζωολογικών ιστοριών.
Δεκτές γίνονται συμμετοχές που θα έχουν ημερομηνία αποστολής έως την 30ή Ιουνίου 2009 (σφραγίδα ταχυδρομείου). Τέλη Σεπτεμβρίου θα ανακοινωθεί ο βραχύς κατάλογος των 12 διακριθέντων. Αρχές Νοεμβρίου, σε ειδική εκδήλωση, θα παρουσιαστεί ο συλλογικός τόμος των 6+4 διηγημάτων, όπου θα μάθουμε και το όνομα του βραβευμένου διηγηματογράφου.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όσοι δεν έχουν εκδώσει πεζογραφικό βιβλίο. Τα διηγήματα πρέπει να είναι σε έντυπη μορφή, δακτυλογραφημένα με μονό διάστιχο και να συνοδεύονται από CD (κι όχι δισκέτα) με το κείμενο σε ηλεκτρονική μορφή. Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να στείλουν κείμενα των 5.000-7.000 λέξεων, καθώς και ένα ευσύνοπτο βιογραφικό τους με στοιχεία επικοινωνίας, ταχυδρομικά στις Εκδόσεις Πατάκη στη διεύθυνση Παναγή Τσαλδάρη 38, 104 37 Αθήνα, με την ένδειξη «Για το διαγωνισμό διηγήματος», υπόψη του κου Γιώργου Πάντσιου (τηλ. 210.52.05.651, 210.36.50.051).
Συμμετοχές έως 30.06.09
Χορηγός επικοινωνίας: Athens Voice
Εκδόσεις Πατάκη
Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2009
Little book-shopping therapy...
Αφου τις Παρασκευές δεν δουλεύω τα μεσημέρια, είπα να κάνω μια βόλτα μέχρι το Cosmos.
Μέσα στη βροχή, λοιπόν, το Golfάκι ξεκίνησε για ανατολικά. Ο περιφερειακός ώς συνηθως μια ταλαιπωρία.
Φτάνουμε στο Cosmos, άνετο parking - το μεγάλο πλεονέκτημα - και μετά από μια σύντομη βόλτα και ματιά στις βιτρίνες, μπήκαμε στο μεγάλο πολυκατάστημα...
Εκεί - όπως και σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο - μπορώ να κάτσω όλη την ημέρα...
Να ψάχνω βιβλία, να διαβάζω οπισθόφυλλα, να ρωτάω τους πωλητές, να ψάχνω για ξεχασμένους θησαυρούς.
Τελικά, η αγορά μου είχε ως εξής (όλα ξενόγλωσσα):
1. High Fidelity - Nick Hornby
2. A pocket full of rye - Agatha Christie
3. The Hollow - Agatha Christie
4. Cat among the pigeons - Agatha Christie
5. The mirror crack'd from side to side - Agatha Christie
Βλέπετε, όταν βρέχει με πιάνει μια θέληση να βρεθώ σε ένα αγγλικό τοπίο (Λονδίνο, ας πούμε) κι έτσι η Agatha ήταν μια εύκολη λύση.
Όσο για το High Fidelity, είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες και θα ήθελα να το διαβάσω...
ΥΓ. Όποιος είναι για Rockwave τον Ιούνιο, να με ενημερώσει...
Μέσα στη βροχή, λοιπόν, το Golfάκι ξεκίνησε για ανατολικά. Ο περιφερειακός ώς συνηθως μια ταλαιπωρία.
Φτάνουμε στο Cosmos, άνετο parking - το μεγάλο πλεονέκτημα - και μετά από μια σύντομη βόλτα και ματιά στις βιτρίνες, μπήκαμε στο μεγάλο πολυκατάστημα...
Εκεί - όπως και σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο - μπορώ να κάτσω όλη την ημέρα...
Να ψάχνω βιβλία, να διαβάζω οπισθόφυλλα, να ρωτάω τους πωλητές, να ψάχνω για ξεχασμένους θησαυρούς.
Τελικά, η αγορά μου είχε ως εξής (όλα ξενόγλωσσα):
1. High Fidelity - Nick Hornby
2. A pocket full of rye - Agatha Christie
3. The Hollow - Agatha Christie
4. Cat among the pigeons - Agatha Christie
5. The mirror crack'd from side to side - Agatha Christie
Βλέπετε, όταν βρέχει με πιάνει μια θέληση να βρεθώ σε ένα αγγλικό τοπίο (Λονδίνο, ας πούμε) κι έτσι η Agatha ήταν μια εύκολη λύση.
Όσο για το High Fidelity, είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες και θα ήθελα να το διαβάσω...
ΥΓ. Όποιος είναι για Rockwave τον Ιούνιο, να με ενημερώσει...
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2009
Μας έχει φάει το Facebook...
Ξεχάσαμε το blog (κακώς, πολύ κακώς), γιατί μας τρώει την ώρα το facebook...
Για του λόγου το αληθές:
22 January
Για του λόγου το αληθές:
Today
Nikos is listening Editors, Maximo Park and Snow Patrol...
Nikos is listening Editors, Maximo Park and Snow Patrol...
28 January
Nikos is going to "sugar"...
Nikos is ready to fall asleep...
Nikos is going to "sugar"...
Nikos is ready to fall asleep...
24 January
22 January
15 January
Nikos is studying...
Nikos is studying...
14 January
12 January
09 January
08 January
07 January
05 January
04 January
01 January
30/12/2008
29/12/2008
20/12/2008
11/12/2008
Nikos is daydreaming...
Nikos is daydreaming...
10/12/2008
Nikos shouts: "Min fovaste na apergisete!!!"
Nikos shouts: "Min fovaste na apergisete!!!"
Σάββατο, Νοεμβρίου 22, 2008
Επιστροφή και κρύο...
Φτηνά την γλιτώσαμε...
Ευτυχώς τελείωσε γρήγορα η δεύτερη παρουσία μου στο στρατό πριν έρθουν τα κρύα.
Μια ακόμη βδομάδα χαμένη απ' τη ζωή μας, χωρίς ουσία, χωρίς τίποτα ενδιαφέρον.
Ο ελληνικός στρατός παραμένει ίδιος όπως τον άφησα πριν από πέντε χρόνια.
Τώρα, ως επίστρατος, είδα τα πράγματα από άλλη σκοπιά.
Δεν ειχα μέσα μου αρνητσμό για τα στελέχη του Ε.Σ. που με έτρεχαν όταν ήμουν στρατιώτης.
Ήμουν ήρεμος. Ένιωθα ανώτερος.
Τέλος πάντων. Τα πράγματα κύλησαν ήρεμα, χωρίς πολλές εντάσεις.
Μας έδωσαν παραλλαγές, εξαρτύσεις, άρβυλα, λουκάνικα, όπλα και είμασταν έτοιμοι για σκηνάκια. Ευτυχώς, λόγω συνεχόμενων ασκήσεων της μονάδας, κοιμηθήκαμε σε θαλάμους.
Τα άρβυλα μας ξέσκισαν τα πόδια από την πρώτη μέρα και η βαρεμάρα κυριαρχούσε σε όλο το στρατόπεδο. Δεν κάναμε τίποτα. Μόνο δυο βολές (κανονική και νυχτερινή). Δεν μας πείραζε κανένας.
Τέσσερις μέρες εξοδούχοι, φάγαμε τα λέφτά μας και γυρίσαμε πίσω...
Ευτυχώς που γνώρισα και 3-4 καλά άτομα ( συνάντησα και μια σειρά μου) και πέρσασαν ευχάριστα οι ημέρες.
Ε.Σ ... εις το επανειδείν (άκυροοοοο)!!!!
Παρασκευή, Οκτωβρίου 31, 2008
Έφαγα τη ΦΑΠα(Φύλλο ΑτομικήςΠρόσκλησης)...
Μου 'ρθε το ΦΑΠ. Δεν μπορώ να αρνηθώ την πρόσκληση...
Έτσι φεύγω αύριο για Αλεξ/πολη ώς επίστρατος.
Bye!!!
Έτσι φεύγω αύριο για Αλεξ/πολη ώς επίστρατος.
Bye!!!
Πέμπτη, Οκτωβρίου 09, 2008
Περί φωτίσεως...
Μας έχουν ζαλίσει τα κανάλια με τις κυβερνητικές και πολιτικές εξελίξεις.
Θα γίνουν εκλογές, θα πέσει η κυβέρνηση, θα ξυπνήσει ο Γιωργάκης...
Άλλοι ονειρεύονται εκλογές, άλλοι δεν θέλουν να ακούνε για αυτές.
Αναλύσεις, δημοσκοπήσεις, πρόθεση ψήφου, παράσταση νίκης, καταλληλότερος πρωθυπουργός...
Εεεεε, εσείς οι δημοσιογράφοι, μας ζαλίσατε!
Αναλύσεις του κώλου κάθε μερα...
Και το πιο σημαντικό δεν μας το 'πατε...
Και εκλογές να γίνουν τώρα, τι θα άλλαζε;
Αφού ο κόσμος ψηφίζει πάντα με τον ίδιο τρόπο. Όπως έμαθε.
Μετράνε πάντα οι οικογενειακές καταβολές.
Ποτέ ο κόσμος δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία στην ψήφο του.
Το μόνο πράγμα που έχει μείνει στον απλό πολίτη είναι η ψήφος του.
Ξυπνήστε.
Και διαβάστε.
Περί Φωτίσεως - Ζοζέ Σαραμάγκου
Μεγάλος Πορτογάλος συγγραφέας. Νομπελίστας. Όλο και κάπου θα έχετε ακούσει για αυτόν.
Κυνηγήθηκε για το "Κατά Ιησούν Ευαγγέλιον". Ένα βιβλίο, στο οποίο ο διάβολος μετανοεί, ζητά από τον Θεό να τον πάρει πίσω και αυτός αρνείται, λέγοντας ότι η ύπαρξη του διαβόλου δίνει πάντα λόγο ύπαρξης και στον Θεό.
Διαβάζω αυτό το διάστημα ένα δικό του βιβλίο.
Περί Φωτίσεως.
Σε μια χώρα γίνονται δημοτικές εκλογές. Υπό καταρρακτώδη βροχή ξεκινά η εκλογική διαδικασία. Ελάχιστος κόσμος καταφθάνει στα εκλογικά κέντρα. Μεγάλη ανυσηχία.
Τελικά, μετά από ώρα, ολοκληρώνεται η διαδικασία με κάποια αποχή, αλλά κι ένα μεγάλο παράδοξο: 80% λευκά...
Κάτι αλλάζει στον κόσμο, οι πολίτες θέλουν να φέρουν την αλλαγή, πιστέυουν στην αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, ο κόσμος φωτίζεται...
Βέβαια, τα μεγάλα κόμματα δεν θα αφήσουν τα πράγματα έτσι. Κααταστρώνουν σχέδια και δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους κουβέντα...
Πανέξυπνος ο Σαραμάγκου. Με γλαφυρό τρόπο, παρουσιάζει το πολιτικό σύστημα του σήμερα, τους πολιτικούς, τα κόμματα και τις κυβερνήσεις. Την κοινωνία την ίδια.
Κι εμάς. Που φοβόμαστε να ψηφίσουμε αυτό που πραγματικά πιστεύουμε. Που ψηφίζουμε τους "άλλους" για να μη βγουν οι "παρ-άλλοι".
Που δεν πιστεύουμε στην πραγματική μας δύναμη...
Θα γίνουν εκλογές, θα πέσει η κυβέρνηση, θα ξυπνήσει ο Γιωργάκης...
Άλλοι ονειρεύονται εκλογές, άλλοι δεν θέλουν να ακούνε για αυτές.
Αναλύσεις, δημοσκοπήσεις, πρόθεση ψήφου, παράσταση νίκης, καταλληλότερος πρωθυπουργός...
Εεεεε, εσείς οι δημοσιογράφοι, μας ζαλίσατε!
Αναλύσεις του κώλου κάθε μερα...
Και το πιο σημαντικό δεν μας το 'πατε...
Και εκλογές να γίνουν τώρα, τι θα άλλαζε;
Αφού ο κόσμος ψηφίζει πάντα με τον ίδιο τρόπο. Όπως έμαθε.
Μετράνε πάντα οι οικογενειακές καταβολές.
Ποτέ ο κόσμος δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία στην ψήφο του.
Το μόνο πράγμα που έχει μείνει στον απλό πολίτη είναι η ψήφος του.
Ξυπνήστε.
Και διαβάστε.
Περί Φωτίσεως - Ζοζέ Σαραμάγκου
Μεγάλος Πορτογάλος συγγραφέας. Νομπελίστας. Όλο και κάπου θα έχετε ακούσει για αυτόν.
Κυνηγήθηκε για το "Κατά Ιησούν Ευαγγέλιον". Ένα βιβλίο, στο οποίο ο διάβολος μετανοεί, ζητά από τον Θεό να τον πάρει πίσω και αυτός αρνείται, λέγοντας ότι η ύπαρξη του διαβόλου δίνει πάντα λόγο ύπαρξης και στον Θεό.
Διαβάζω αυτό το διάστημα ένα δικό του βιβλίο.
Περί Φωτίσεως.
Σε μια χώρα γίνονται δημοτικές εκλογές. Υπό καταρρακτώδη βροχή ξεκινά η εκλογική διαδικασία. Ελάχιστος κόσμος καταφθάνει στα εκλογικά κέντρα. Μεγάλη ανυσηχία.
Τελικά, μετά από ώρα, ολοκληρώνεται η διαδικασία με κάποια αποχή, αλλά κι ένα μεγάλο παράδοξο: 80% λευκά...
Κάτι αλλάζει στον κόσμο, οι πολίτες θέλουν να φέρουν την αλλαγή, πιστέυουν στην αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, ο κόσμος φωτίζεται...
Βέβαια, τα μεγάλα κόμματα δεν θα αφήσουν τα πράγματα έτσι. Κααταστρώνουν σχέδια και δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους κουβέντα...
Πανέξυπνος ο Σαραμάγκου. Με γλαφυρό τρόπο, παρουσιάζει το πολιτικό σύστημα του σήμερα, τους πολιτικούς, τα κόμματα και τις κυβερνήσεις. Την κοινωνία την ίδια.
Κι εμάς. Που φοβόμαστε να ψηφίσουμε αυτό που πραγματικά πιστεύουμε. Που ψηφίζουμε τους "άλλους" για να μη βγουν οι "παρ-άλλοι".
Που δεν πιστεύουμε στην πραγματική μας δύναμη...
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 23, 2008
Σε πόσους γάμους πήγες φέτος το καλοκαίρι, Νικόλα;
Απίστευτο!
Φέτος το καλοκαίρι ήμουν καλεσμένος σε 10 γάμους...
Ευτυχώς δεν ήταν απαραίτητο να παρευρίσκομαι και στους δέκα, αλλά πήγα στους εφτά.
Ο γάμος είναι η φυσική εξέλιξη μιας επιτυχημένης σχέσης και ταυτόχρονα η χαρά των γονέων.
Ο γαμπρός, συνήθως, δεν τρελαίνεται με την ιδέα του γάμου. Γι αυτόν, ο γάμος είναι:
Φέτος το καλοκαίρι ήμουν καλεσμένος σε 10 γάμους...
Ευτυχώς δεν ήταν απαραίτητο να παρευρίσκομαι και στους δέκα, αλλά πήγα στους εφτά.
Ο γάμος είναι η φυσική εξέλιξη μιας επιτυχημένης σχέσης και ταυτόχρονα η χαρά των γονέων.
Ο γαμπρός, συνήθως, δεν τρελαίνεται με την ιδέα του γάμου. Γι αυτόν, ο γάμος είναι:
- Ένας χρόνος μουρμούρας, επειδή δεν ασχολείται με τα διαδικαστικά του γάμου
- Ένα τρομερό bachelor party, με Ρωσσίδες σε σουίτα πολυτελέστατου ξενοδοχείου, παρέα με τους κολλητους του
- Μια βδομάδα ατελείωτου ξενυχτιού και πάλης με το αλκοόλ
- Ένα μεθυσμένο ζεϊμπέκικο με παλαμάκια απ' όλο το σόι
- Καμιά εικοσαριά χιλιάδες € για καινούριο αμάξι
- Ένας χρόνος τρεξίματος, αλλά και ευχαρίστησης, αφού ο γάμος της θα έχει τον καλύτερο στολισμό...
- 200 πανομοιότυπες φωτογραφίες με κεντρικό πρόσωπο την ίδια, τις οποίες θα δει όλο το σόι μετά από ένα χρόνο
- Ένα τέλειο νυφικό
- Ένα τέλειο μακιγιάζ
- Ένα τέλειο χτένισμα
- Ρομαντικός χορός με σαμπάνια και χαμηλό φωτισμό
- Καμιά εικοσαριά χιλιάδες € για διακόσμηση στο σπίτι
Σάββατο, Αυγούστου 23, 2008
Τα κεφάλια μέσα...
Πάει κι αυτό το καλοκαίρι.
Τελείωσαν τα μπάνια, οι καφέδες...
Σιγά σιγά, όλοι μπαίνουν σε ρυθμούς.
Οι διακοπές μας πέρασαν ήσυχα.
Εξοχικό, δουλίτσες και καλή παρέα...
Καλή αρχή σε όλους (υπαλλήλους, αφεντικά, μαθητές, καθηγητές, γονείς, οπαδούς, στοιχηματζήδες...)!
Τελείωσαν τα μπάνια, οι καφέδες...
Σιγά σιγά, όλοι μπαίνουν σε ρυθμούς.
Οι διακοπές μας πέρασαν ήσυχα.
Εξοχικό, δουλίτσες και καλή παρέα...
Καλή αρχή σε όλους (υπαλλήλους, αφεντικά, μαθητές, καθηγητές, γονείς, οπαδούς, στοιχηματζήδες...)!
Δευτέρα, Ιουλίου 07, 2008
Αγγλική βιβλιοφαγία...
Μετά από αρκετό καιρό απουσίας λόγω διαφόρων καταστάσεων, επιστρέφω με όρεξη για βιβλία...
Η έλευση του καλοκαιριού σε συνάρτηση με τη μακράς διαρκείας καλοκαιρινή άδεια, με οδήγησε στη λύση της βιβλιοφαγίας.
Έτσι, εδώ και καιρό διαβάζω αρκετά, αφού όλοι οι γνωστοί μου δουλέυουν (και η γυναίκα μου) και δεν ξέρω τι να κάνω (τις μέρες που δεν τρέχω για το σπίτι).
Τελείωσε και το Euro...
Πρόσφατα, η γυναίκα μου κέρδισε σε έναν διαγωνισμό ενός site το βιβλίο του Corman McCarthy, No Country for Old Men.
Ναι, αυτό που έγινε ταινία από τους αδελφούς Κοέν και πήρε Oscar (με ελληνικό τίτλο "Καμιά πατρίδα γα τους μελλοθάνατους").
Το βιβλίο ήταν ξενόγλωσσο. Δεν μπορώ να πω ότι διάβαζα πολλά ξενόγλωσσα, αλλά αυτό μου κίνησε την περιέργεια να το διαβάσω.
Και με συνεπήρε.
Με συνεπήρε η γλώσσα, οι ήχοι της αμερικάνικης τοπικής διαλέκτου που μιλούν οι ήρωες, με την παράξενη σύνταξη και τις παράξενες λέξεις, η κυνικότητα των ηρώων, η απλότητα των διαλόγων...
Να φανταστείτε ότι και η γυναίκα μου που το διάβασε, το διάβαζε δυνατά για να ακούει αυτές τις λέξεις...
Μετά από αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα, το 'ριξα στα ξενόγλωσσα...
Έτσι, κατέβηκα μια μέρα σε κεντρικό βιβλιοπωλείο της πόλης, με έφεση και στα ξενόγλωσσα βιβλία, και έφυγα με γεμάτες σακούλες.
Τι αγόρασα; Μα φυσικά, κλασσική αγγλική λογοτεχνία, ξεκινώντας με Agatha Christie.
Όντας λάτρης του κινηματογραφικού και τηλεοπτικού Poirot και της αγαπημένης Miss Marple, το μάτι μου έπεσε σε μια σειρά σκληρόδετων βιβλίων της, η οποία βρισκόταν σε περίοπτη θέση στο κατάστημα μαζί με βιβλία του Sir Arthur Conan Doyle.
Αγόρασα τα παρακάτω:
The secret of Chimney's
At Bertram's Hotel
Murder in the Mews
4.50 from Paddington
Έχω διαβάσει μέχρι τώρα τα τρία πρώτα και είμαι στο τέταρτο.
Το συναίσθημα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης είναι απλά υπέροχο. Δεν στέκομαι τόσο στο περιεχόμενο και την πλοκή των ιστοριών (άλλωστε είναι γνωστό το πόσο πολύ σε κρατάει καθηλωμένο η διήγηση της Christie), αλλά στη γλώσσα και στην ατμόσφαιρα που δημιουργείται μέσα στο μυαλό μου.
Κλασσική Βρετανία, Λονδίνο, αγγλικές συνήθειες, τσάι, Scotland Yard, αριστοκράτες, επαύλεις, αγγλική ύπαιθρος, βροχή...
Διαβάζοντας, βρίσκεσαι αλλού.
Δεν είχα ιδέα πόσο βοηθάει να διαβάζεις κάτι στην γλώσσα που γράφτηκε. Μεγάλη διαφορά.
Έτσι, προτείνω ανεπιφύλακτα, σε όποιον θέλει να ξεσκουριάσει τα αγγλικά του, να δοκιμάσει κάποιο παρόμοιο βιβλίο...
ΥΓ.: Να μας ζήσουν ο Νίκος και η Μαντώ, δυο φίλοι που χθες το πήραν απόφαση και ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου. Ήμασταν κι εμείς εκεί...
Παιδια, να' στε πάντα ευτυχισμένοι...
Η έλευση του καλοκαιριού σε συνάρτηση με τη μακράς διαρκείας καλοκαιρινή άδεια, με οδήγησε στη λύση της βιβλιοφαγίας.
Έτσι, εδώ και καιρό διαβάζω αρκετά, αφού όλοι οι γνωστοί μου δουλέυουν (και η γυναίκα μου) και δεν ξέρω τι να κάνω (τις μέρες που δεν τρέχω για το σπίτι).
Τελείωσε και το Euro...
Πρόσφατα, η γυναίκα μου κέρδισε σε έναν διαγωνισμό ενός site το βιβλίο του Corman McCarthy, No Country for Old Men.
Ναι, αυτό που έγινε ταινία από τους αδελφούς Κοέν και πήρε Oscar (με ελληνικό τίτλο "Καμιά πατρίδα γα τους μελλοθάνατους").
Το βιβλίο ήταν ξενόγλωσσο. Δεν μπορώ να πω ότι διάβαζα πολλά ξενόγλωσσα, αλλά αυτό μου κίνησε την περιέργεια να το διαβάσω.
Και με συνεπήρε.
Με συνεπήρε η γλώσσα, οι ήχοι της αμερικάνικης τοπικής διαλέκτου που μιλούν οι ήρωες, με την παράξενη σύνταξη και τις παράξενες λέξεις, η κυνικότητα των ηρώων, η απλότητα των διαλόγων...
Να φανταστείτε ότι και η γυναίκα μου που το διάβασε, το διάβαζε δυνατά για να ακούει αυτές τις λέξεις...
Μετά από αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα, το 'ριξα στα ξενόγλωσσα...
Έτσι, κατέβηκα μια μέρα σε κεντρικό βιβλιοπωλείο της πόλης, με έφεση και στα ξενόγλωσσα βιβλία, και έφυγα με γεμάτες σακούλες.
Τι αγόρασα; Μα φυσικά, κλασσική αγγλική λογοτεχνία, ξεκινώντας με Agatha Christie.
Όντας λάτρης του κινηματογραφικού και τηλεοπτικού Poirot και της αγαπημένης Miss Marple, το μάτι μου έπεσε σε μια σειρά σκληρόδετων βιβλίων της, η οποία βρισκόταν σε περίοπτη θέση στο κατάστημα μαζί με βιβλία του Sir Arthur Conan Doyle.
Αγόρασα τα παρακάτω:
The secret of Chimney's
At Bertram's Hotel
Murder in the Mews
4.50 from Paddington
Έχω διαβάσει μέχρι τώρα τα τρία πρώτα και είμαι στο τέταρτο.
Το συναίσθημα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης είναι απλά υπέροχο. Δεν στέκομαι τόσο στο περιεχόμενο και την πλοκή των ιστοριών (άλλωστε είναι γνωστό το πόσο πολύ σε κρατάει καθηλωμένο η διήγηση της Christie), αλλά στη γλώσσα και στην ατμόσφαιρα που δημιουργείται μέσα στο μυαλό μου.
Κλασσική Βρετανία, Λονδίνο, αγγλικές συνήθειες, τσάι, Scotland Yard, αριστοκράτες, επαύλεις, αγγλική ύπαιθρος, βροχή...
Διαβάζοντας, βρίσκεσαι αλλού.
Δεν είχα ιδέα πόσο βοηθάει να διαβάζεις κάτι στην γλώσσα που γράφτηκε. Μεγάλη διαφορά.
Έτσι, προτείνω ανεπιφύλακτα, σε όποιον θέλει να ξεσκουριάσει τα αγγλικά του, να δοκιμάσει κάποιο παρόμοιο βιβλίο...
ΥΓ.: Να μας ζήσουν ο Νίκος και η Μαντώ, δυο φίλοι που χθες το πήραν απόφαση και ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου. Ήμασταν κι εμείς εκεί...
Παιδια, να' στε πάντα ευτυχισμένοι...
Σάββατο, Ιουνίου 07, 2008
Πίνω .... μπύρες και παίζω Pro!!!
Τελικά είμαστε εντελώς καμένοι.
Βέβαια το δικαιούμαστε κι εμείς να κάνουμε και κάτι χωρίς κανένα απολύτως νόημα...
Έτσι, απλά, μια παρέα, που βαρέθηκε να κάνει κάτι Παρασκευή βράδυ και ήθελε να λιώσει στο ...Pro.
Ναι, καθόμαστε και παίζουμε Pro στην καφετέρια.
Μπύρες και άδειασμα των εγκεφάλων.
Γιατί και το μυαλό θέλει την αποτοξίνωση του.
Να κατεβάσει ρολά, να ξεφύγει από την σκληρή καθημερινότητα.
Ο καθένας από εμάς το έχει ανάγκη...
Βέβαια το δικαιούμαστε κι εμείς να κάνουμε και κάτι χωρίς κανένα απολύτως νόημα...
Έτσι, απλά, μια παρέα, που βαρέθηκε να κάνει κάτι Παρασκευή βράδυ και ήθελε να λιώσει στο ...Pro.
Ναι, καθόμαστε και παίζουμε Pro στην καφετέρια.
Μπύρες και άδειασμα των εγκεφάλων.
Γιατί και το μυαλό θέλει την αποτοξίνωση του.
Να κατεβάσει ρολά, να ξεφύγει από την σκληρή καθημερινότητα.
Ο καθένας από εμάς το έχει ανάγκη...
Δευτέρα, Μαΐου 26, 2008
Πιάσαν οι ζέστες...
Η θερμοκρασία έχει ανέβει.
Οι άλλοι ασχολούνται με την Καλομοίρα...
Έχουμε σκάσει.
Το χαρακτηριστικό μαύρισμα του οδηγού έχει ξεκινήσει (μαύρο αριστέρό χέρι, μαύρο κεφάλι, μαύρος λαιμός - όλα τα άλλα άσπρα του γάλακτος).
Με περνάνε για ταξιτζή...
Ευτυχώς προλάβαμε και βάλαμε το 24άρι aircondition...
Άντε να τελειώσουν τα σχολεία, μπας και σκάσουμε μύτη στο νησί...
Οι άλλοι ασχολούνται με την Καλομοίρα...
Έχουμε σκάσει.
Το χαρακτηριστικό μαύρισμα του οδηγού έχει ξεκινήσει (μαύρο αριστέρό χέρι, μαύρο κεφάλι, μαύρος λαιμός - όλα τα άλλα άσπρα του γάλακτος).
Με περνάνε για ταξιτζή...
Ευτυχώς προλάβαμε και βάλαμε το 24άρι aircondition...
Άντε να τελειώσουν τα σχολεία, μπας και σκάσουμε μύτη στο νησί...
Παρασκευή, Απριλίου 18, 2008
Πρωινό με Pink Floyd - Pulse...
Τελευταία μέρα σήμερα πριν τις διακοπές του Πάσχα.
Ξύπνησα με όρεξη το πρωί, αν και έπρεπε κατά τις 12 να διανύσω 110 χιλόμετρα για να πάω στη δουλειά μου.
Έκανα ένα ζεστό μπάνιο, ετοίμασα πρωινό και κάθησα μπροστά στην TV.
Ως συνήθως, είχε μόνο βλακείες.
Καταβροχθίζοντας μια φέτα ψωμί και ρουφώντας το κακάο, σκέφτηκα να βάλω κάτι να δω στο καινούριο home cinema, κάτι μουσικό...
Κατέβηκα, ανέβηκα και στο dvd πλέον φόρτωνε το Pulse των τεράστιων Pink Floyd.
Το dvd μου το είχε χαρίσει πέρσι μια φίλη συνάδελφος (God bless Κατίνα...) και το είχα δει σε 14'' στη Λήμνο.
Το θέαμα - οπτικό και ακουστικό - ήταν εκπληκτικό.
Δεν περιγράφεται.
Απλά αγοράστε το...
ΥΓ.: Μαζί μου ξύπνησαν και μερικοί γείτονες...
Ξύπνησα με όρεξη το πρωί, αν και έπρεπε κατά τις 12 να διανύσω 110 χιλόμετρα για να πάω στη δουλειά μου.
Έκανα ένα ζεστό μπάνιο, ετοίμασα πρωινό και κάθησα μπροστά στην TV.
Ως συνήθως, είχε μόνο βλακείες.
Καταβροχθίζοντας μια φέτα ψωμί και ρουφώντας το κακάο, σκέφτηκα να βάλω κάτι να δω στο καινούριο home cinema, κάτι μουσικό...
Κατέβηκα, ανέβηκα και στο dvd πλέον φόρτωνε το Pulse των τεράστιων Pink Floyd.
Το dvd μου το είχε χαρίσει πέρσι μια φίλη συνάδελφος (God bless Κατίνα...) και το είχα δει σε 14'' στη Λήμνο.
Το θέαμα - οπτικό και ακουστικό - ήταν εκπληκτικό.
Δεν περιγράφεται.
Απλά αγοράστε το...
ΥΓ.: Μαζί μου ξύπνησαν και μερικοί γείτονες...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Yesterday
Nikos is "lost" completly... 18:32
29 January
Nikos is "lost" again... 21:48