Έφαγα τη ΦΑΠα(Φύλλο ΑτομικήςΠρόσκλησης)...

Μου 'ρθε το ΦΑΠ. Δεν μπορώ να αρνηθώ την πρόσκληση...
Έτσι φεύγω αύριο για Αλεξ/πολη ώς επίστρατος.



Bye!!!

Περί φωτίσεως...

Μας έχουν ζαλίσει τα κανάλια με τις κυβερνητικές και πολιτικές εξελίξεις.
Θα γίνουν εκλογές, θα πέσει η κυβέρνηση, θα ξυπνήσει ο Γιωργάκης...
Άλλοι ονειρεύονται εκλογές, άλλοι δεν θέλουν να ακούνε για αυτές.
Αναλύσεις, δημοσκοπήσεις, πρόθεση ψήφου, παράσταση νίκης, καταλληλότερος πρωθυπουργός...

Εεεεε, εσείς οι δημοσιογράφοι, μας ζαλίσατε!

Αναλύσεις του κώλου κάθε μερα...
Και το πιο σημαντικό δεν μας το 'πατε...

Και εκλογές να γίνουν τώρα, τι θα άλλαζε;
Αφού ο κόσμος ψηφίζει πάντα με τον ίδιο τρόπο. Όπως έμαθε.
Μετράνε πάντα οι οικογενειακές καταβολές.
Ποτέ ο κόσμος δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία στην ψήφο του.
Το μόνο πράγμα που έχει μείνει στον απλό πολίτη είναι η ψήφος του.
Ξυπνήστε.

Και διαβάστε.

Περί Φωτίσεως - Ζοζέ Σαραμάγκου

Μεγάλος Πορτογάλος συγγραφέας. Νομπελίστας. Όλο και κάπου θα έχετε ακούσει για αυτόν.
Κυνηγήθηκε για το "Κατά Ιησούν Ευαγγέλιον". Ένα βιβλίο, στο οποίο ο διάβολος μετανοεί, ζητά από τον Θεό να τον πάρει πίσω και αυτός αρνείται, λέγοντας ότι η ύπαρξη του διαβόλου δίνει πάντα λόγο ύπαρξης και στον Θεό.

Διαβάζω αυτό το διάστημα ένα δικό του βιβλίο.
Περί Φωτίσεως.


Σε μια χώρα γίνονται δημοτικές εκλογές. Υπό καταρρακτώδη βροχή ξεκινά η εκλογική διαδικασία. Ελάχιστος κόσμος καταφθάνει στα εκλογικά κέντρα. Μεγάλη ανυσηχία.
Τελικά, μετά από ώρα, ολοκληρώνεται η διαδικασία με κάποια αποχή, αλλά κι ένα μεγάλο παράδοξο: 80% λευκά...

Κάτι αλλάζει στον κόσμο, οι πολίτες θέλουν να φέρουν την αλλαγή, πιστέυουν στην αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, ο κόσμος φωτίζεται...

Βέβαια, τα μεγάλα κόμματα δεν θα αφήσουν τα πράγματα έτσι. Κααταστρώνουν σχέδια και δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους κουβέντα...

Πανέξυπνος ο Σαραμάγκου. Με γλαφυρό τρόπο, παρουσιάζει το πολιτικό σύστημα του σήμερα, τους πολιτικούς, τα κόμματα και τις κυβερνήσεις. Την κοινωνία την ίδια.

Κι εμάς. Που φοβόμαστε να ψηφίσουμε αυτό που πραγματικά πιστεύουμε. Που ψηφίζουμε τους "άλλους" για να μη βγουν οι "παρ-άλλοι".

Που δεν πιστεύουμε στην πραγματική μας δύναμη...

Σε πόσους γάμους πήγες φέτος το καλοκαίρι, Νικόλα;

Απίστευτο!
Φέτος το καλοκαίρι ήμουν καλεσμένος σε 10 γάμους...
Ευτυχώς δεν ήταν απαραίτητο να παρευρίσκομαι και στους δέκα, αλλά πήγα στους εφτά.

Ο γάμος είναι η φυσική εξέλιξη μιας επιτυχημένης σχέσης και ταυτόχρονα η χαρά των γονέων.

Ο γαμπρός, συνήθως, δεν τρελαίνεται με την ιδέα του γάμου. Γι αυτόν, ο γάμος είναι:

• Ένας χρόνος μουρμούρας, επειδή δεν ασχολείται με τα διαδικαστικά του γάμου
  
• Ένα τρομερό bachelor party, με Ρωσσίδες σε σουίτα πολυτελέστατου ξενοδοχείου, παρέα με τους κολλητους του
• Μια βδομάδα ατελείωτου ξενυχτιού και πάλης με το αλκοόλ
• Ένα μεθυσμένο ζεϊμπέκικο με παλαμάκια απ' όλο το σόι
• Καμιά εικοσαριά χιλιάδες € για καινούριο αμάξι

Αντίθετα, για τη νύφη ο γάμος είναι:

• Ένας χρόνος τρεξίματος, αλλά και ευχαρίστησης, αφού ο γάμος της θα έχει τον καλύτερο στολισμό...
• 200 πανομοιότυπες φωτογραφίες με κεντρικό πρόσωπο την ίδια, τις οποίες θα δει όλο το σόι μετά από ένα χρόνο
  
• Ένα τέλειο νυφικό
• Ένα τέλειο μακιγιάζ
• Ένα τέλειο χτένισμα
• Ρομαντικός χορός με σαμπάνια και χαμηλό φωτισμό
• Καμιά εικοσαριά χιλιάδες € για διακόσμηση στο σπίτι

Έτσι κι εγώ αποφάσισα να παντρευτώ του χρόνου...

Τα κεφάλια μέσα...

Πάει κι αυτό το καλοκαίρι.
Τελείωσαν τα μπάνια, οι καφέδες...
Σιγά σιγά, όλοι μπαίνουν σε ρυθμούς.

Οι διακοπές μας πέρασαν ήσυχα.
Εξοχικό, δουλίτσες και καλή παρέα...

Καλή αρχή σε όλους (υπαλλήλους, αφεντικά, μαθητές, καθηγητές, γονείς, οπαδούς, στοιχηματζήδες...)!

Αγγλική βιβλιοφαγία...

Μετά από αρκετό καιρό απουσίας λόγω διαφόρων καταστάσεων, επιστρέφω με όρεξη για βιβλία...
Η έλευση του καλοκαιριού σε συνάρτηση με τη μακράς διαρκείας καλοκαιρινή άδεια, με οδήγησε στη λύση της βιβλιοφαγίας.
Έτσι, εδώ και καιρό διαβάζω αρκετά, αφού όλοι οι γνωστοί μου δουλέυουν (και η γυναίκα μου) και δεν ξέρω τι να κάνω (τις μέρες που δεν τρέχω για το σπίτι).
Τελείωσε και το Euro...

Πρόσφατα, η γυναίκα μου κέρδισε σε έναν διαγωνισμό ενός site το βιβλίο του Corman McCarthy, No Country for Old Men.
Ναι, αυτό που έγινε ταινία από τους αδελφούς Κοέν και πήρε Oscar (με ελληνικό τίτλο "Καμιά πατρίδα γα τους μελλοθάνατους").
Το βιβλίο ήταν ξενόγλωσσο. Δεν μπορώ να πω ότι διάβαζα πολλά ξενόγλωσσα, αλλά αυτό μου κίνησε την περιέργεια να το διαβάσω.
Και με συνεπήρε.


Με συνεπήρε η γλώσσα, οι ήχοι της αμερικάνικης τοπικής διαλέκτου που μιλούν οι ήρωες, με την παράξενη σύνταξη και τις παράξενες λέξεις, η κυνικότητα των ηρώων, η απλότητα των διαλόγων...
Να φανταστείτε ότι και η γυναίκα μου που το διάβασε, το διάβαζε δυνατά για να ακούει αυτές τις λέξεις...

Μετά από αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα, το 'ριξα στα ξενόγλωσσα...

Έτσι, κατέβηκα μια μέρα σε κεντρικό βιβλιοπωλείο της πόλης, με έφεση και στα ξενόγλωσσα βιβλία, και έφυγα με γεμάτες σακούλες.
Τι αγόρασα; Μα φυσικά, κλασσική αγγλική λογοτεχνία, ξεκινώντας με Agatha Christie.
Όντας λάτρης του κινηματογραφικού και τηλεοπτικού Poirot και της αγαπημένης Miss Marple, το μάτι μου έπεσε σε μια σειρά σκληρόδετων βιβλίων της, η οποία βρισκόταν σε περίοπτη θέση στο κατάστημα μαζί με βιβλία του Sir Arthur Conan Doyle.

Αγόρασα τα παρακάτω:

The secret of Chimney's
At Bertram's Hotel


Murder in the Mews


4.50 from Paddington


Έχω διαβάσει μέχρι τώρα τα τρία πρώτα και είμαι στο τέταρτο.

Το συναίσθημα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης είναι απλά υπέροχο. Δεν στέκομαι τόσο στο περιεχόμενο και την πλοκή των ιστοριών (άλλωστε είναι γνωστό το πόσο πολύ σε κρατάει καθηλωμένο η διήγηση της Christie), αλλά στη γλώσσα και στην ατμόσφαιρα που δημιουργείται μέσα στο μυαλό μου.
Κλασσική Βρετανία, Λονδίνο, αγγλικές συνήθειες, τσάι, Scotland Yard, αριστοκράτες, επαύλεις, αγγλική ύπαιθρος, βροχή...

Διαβάζοντας, βρίσκεσαι αλλού.
Δεν είχα ιδέα πόσο βοηθάει να διαβάζεις κάτι στην γλώσσα που γράφτηκε. Μεγάλη διαφορά.

Έτσι, προτείνω ανεπιφύλακτα, σε όποιον θέλει να ξεσκουριάσει τα αγγλικά του, να δοκιμάσει κάποιο παρόμοιο βιβλίο...

ΥΓ.: Να μας ζήσουν ο Νίκος και η Μαντώ, δυο φίλοι που χθες το πήραν απόφαση και ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου. Ήμασταν κι εμείς εκεί...
Παιδια, να' στε πάντα ευτυχισμένοι...